(1) يجوز للقاضي أن يقرر إجراء معاينة بهدف الإحاطة بموضوع النزاع عن طريق فحصه بنفسه بمساعدة حواسه في مكان وجوده أو في المحكمة. ويستعين القاضي بالخبير عند الاقتضاء.
(2) تتخذ المحكمة قرار المعاينة، حتى المرافعة الشفهية، بناءً على طلب أحد الطرفين أو من تلقاء نفسها.
النص التركي الأصلي
MADDE 288 · Keşif kararı
(1) Hâkim, uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları yardımıyla bulunduğu yerde veya mahkemede inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla keşif yapılmasına karar verebilir. Hâkim gerektiğinde bilirkişi yardımına başvurur.
(2) Keşif kararı, mahkemece, sözlü yargılamaya kadar taraflardan birinin talebi üzerine veya resen alınır.