(1) Witnesses shall be heard in the court hearing the action.
(2) If necessary for the truth to come to light, the court may decide that the witness be heard at the place where the event took place or where the thing is located.
(3) The court shall hear a witness who is unable to come owing to illness or disability at the place where the witness is.
(4) It may be decided that a witness located outside the jurisdictional area of the court be heard by the court of the place where the witness is located. Where it is decided that a witness be heard by way of letters rogatory, the place, day and time at which the witness will be heard shall be notified to the parties upon their request. In this case, the judge shall determine the matters on which the witness will be heard.
Original Turkish text
MADDE 259 · Tanıkların mahkemede dinlenilmesi
(1) Tanıklar davaya bakan mahkemede dinlenir.
(2) Mahkeme, gerçeğin ortaya çıkması için gerekliyse, tanığın olayın gerçekleştiği veya şeyin bulunduğu yerde dinlenilmesine karar verebilir.
(3) Mahkeme, hasta veya engelli olmasından dolayı gelemeyen tanığı bulunduğu yerde dinler.
(4) Mahkemenin yargı çevresi dışında bulunan tanığın, bulunduğu yer mahkemesi tarafından dinlenmesine karar verilebilir. İstinabe yolu ile dinlenilmesine karar verilen tanığın, nerede, hangi gün ve saatte dinleneceği hususu, talepleri hâlinde taraflara tebliğ edilir. Bu durumda, tanığın, hangi hususlardan dolayı dinleneceğini hâkim belirler.