(1) Forfeiture of goods constituting the subject of the misdemeanour or obtained through its commission may be ordered only in cases expressly provided by law.
(2) The forfeiture decision may, in respect of the goods;
a) their being rendered unusable,
b) the alteration of their nature,
c) their being used only in a certain manner,
be deferred for a certain period subject to the fulfilment of one of these conditions. If the condition is not fulfilled within the specified period, forfeiture of the goods shall be ordered.
(3) Until the forfeiture decision becomes final, the goods may be seized by the relevant public institution or organisation, or may be left in the custody of persons.
(4) Ownership of the goods shall pass to the relevant public institution or organisation in cases expressly provided by law, and otherwise to the State.
(5) In order for forfeiture of the goods to be ordered, it is not necessary that an administrative fine or another administrative sanction decision has been imposed on the offender.
(6) Forfeiture of the substitute value may also be ordered.
(7) Forfeited goods shall be destroyed if it is not possible to dispose of them in another manner.
(8) The forfeiture decision shall be enforced once it becomes final.
Original Turkish text
MADDE 18 · Mülkiyetin kamuya geçirilmesi
(1) Kabahatin konusunu oluşturan veya işlenmesi suretiyle elde edilen eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, ancak kanunda açık hüküm bulunan hallerde karar verilebilir.
(2) Mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar, eşyanın;
a) Kullanılmaz hale getirilmesi,
b) Niteliğinin değiştirilmesi,
c) Ancak belli bir surette kullanılması,
Koşullarından birinin yerine getirilmesine bağlı olarak belli bir süre geciktirilebilir. Belirlenen süre zarfında koşulun yerine getirilmemesi halinde eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilir.
(3) Mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar kesinleşinceye kadar ilgili kamu kurum ve kuruluşu tarafından eşyaya elkonulabileceği gibi; eşya, kişilerin muhafazasına da bırakılabilir.
(4) Eşyanın mülkiyeti, kanunda açık hüküm bulunan hallerde ilgili kamu kurum ve kuruluşuna, aksi takdirde Devlete geçer.
(5) Eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine karar verilebilmesi için fail hakkında idarî para cezası veya başka bir idarî yaptırım kararı verilmiş olması şart değildir.
(6) Kaim değerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine de karar verilebilir.
(7) Mülkiyeti kamuya geçirilen eşya, başka suretle değerlendirilmesi mümkün olmazsa imha edilir.
(8) Mülkiyetin kamuya geçirilmesine ilişkin karar, kesinleşmesi halinde yerine getirilir.