(1) The statement of the suspect and of the accused must be based on his or her free will. Physical or mental interference capable of impeding this, such as ill-treatment, torture, administration of drugs, causing exhaustion, deception, use of force or threats, or the use of certain devices, may not be carried out.
(2) No benefit contrary to law may be promised.
(3) Statements obtained by prohibited methods may not be evaluated as evidence even if given with consent.
(4) A statement taken by law enforcement without the presence of defence counsel may not form the basis of a judgment unless confirmed by the suspect or accused before a judge or court.
(5) Where the need arises to take the statement of the suspect again in relation to the same incident, this may be done only by the public prosecutor.
Original Turkish text
MADDE 148 · İfade alma ve sorguda yasak usuller
(1) Şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz.
(2) Kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez.
(3) Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.
(4) Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.
(5) Şüphelinin aynı olayla ilgili olarak yeniden ifadesinin alınması ihtiyacı ortaya çıktığında, bu işlem ancak Cumhuriyet savcısı tarafından yapılabilir.