(1) 犯罪嫌疑人和被告人的陈述必须基于其自由意志。不得采取妨碍自由意志的身体或精神干预，例如虐待、酷刑、给予药物、使其疲劳、欺骗、使用暴力或威胁、使用某些器具等。
(2) 不得许诺违反法律的利益。
(3) 以禁止的方法取得的陈述，即使系经同意作出，亦不得作为证据采用。
(4) 执法机关在辩护人不在场的情况下录取的陈述，除非犯罪嫌疑人或被告人在法官或法院面前予以确认，否则不得作为判决的依据。
(5) 需要就同一事件再次录取犯罪嫌疑人陈述的，该程序只能由共和国检察官进行。
土耳其语原文
MADDE 148 · İfade alma ve sorguda yasak usuller
(1) Şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz.
(2) Kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez.
(3) Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.
(4) Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.
(5) Şüphelinin aynı olayla ilgili olarak yeniden ifadesinin alınması ihtiyacı ortaya çıktığında, bu işlem ancak Cumhuriyet savcısı tarafından yapılabilir.