(1) يجب أن تستند أقوال المشتبه فيه والمتهم إلى إرادته الحرة. ولا يجوز القيام بتدخلات جسدية أو نفسية من شأنها أن تعوق ذلك، مثل سوء المعاملة أو التعذيب أو إعطاء الأدوية أو الإرهاق أو الخداع أو استعمال القوة أو التهديد أو استعمال بعض الأدوات.
(2) لا يجوز الوعد بمنفعة مخالفة للقانون.
(3) لا يجوز الاعتداد بالإفادات التي تم الحصول عليها بالأساليب المحظورة دليلًا، ولو أُدلي بها بالرضا.
(4) لا يجوز أن تُتخذ الإفادة التي أخذتها الضابطة دون حضور محامي الدفاع أساسًا للحكم، ما لم يؤكدها المشتبه فيه أو المتهم أمام القاضي أو المحكمة.
(5) إذا نشأت الحاجة إلى أخذ إفادة المشتبه فيه مجددًا بشأن الواقعة نفسها، فلا يجوز القيام بهذا الإجراء إلا من قبل المدعي العام للجمهورية.
النص التركي الأصلي
MADDE 148 · İfade alma ve sorguda yasak usuller
(1) Şüphelinin ve sanığın beyanı özgür iradesine dayanmalıdır. Bunu engelleyici nitelikte kötü davranma, işkence, ilâç verme, yorma, aldatma, cebir veya tehditte bulunma, bazı araçları kullanma gibi bedensel veya ruhsal müdahaleler yapılamaz.
(2) Kanuna aykırı bir yarar vaat edilemez.
(3) Yasak usullerle elde edilen ifadeler rıza ile verilmiş olsa da delil olarak değerlendirilemez.
(4) Müdafi hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifade, hâkim veya mahkeme huzurunda şüpheli veya sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamaz.
(5) Şüphelinin aynı olayla ilgili olarak yeniden ifadesinin alınması ihtiyacı ortaya çıktığında, bu işlem ancak Cumhuriyet savcısı tarafından yapılabilir.