(1) 地域管辖不以专属管辖确定的，当事人可以约定由外国法院审理其之间具有涉外因素且因债的关系而产生的争议。该协议以书面证据证明的，方为有效。仅在外国法院认定其无管辖权，或在土耳其法院未提出管辖异议的情况下，案件才由有管辖权的土耳其法院审理。
(2) 第四十四条、第四十五条和第四十六条规定的法院的管辖权，不得通过当事人协议排除。
土耳其语原文
MADDE 47 · Yetki anlaşması ve sınırları
(1) Yer itibariyle yetkinin münhasır yetki esasına göre tayin edilmediği hâllerde, taraflar, aralarındaki yabancılık unsuru taşıyan ve borç ilişkilerinden doğan uyuşmazlığın yabancı bir devletin mahkemesinde görülmesi konusunda anlaşabilirler. Anlaşma, yazılı delille ispat edilmesi hâlinde geçerli olur. Dava, ancak yabancı mahkemenin kendisini yetkisiz sayması veya Türk mahkemelerinde yetki itirazında bulunulmaması hâlinde yetkili Türk mahkemesinde görülür.
(2) 44, 45 ve 46 ncı maddelerde belirlenen mahkemelerin yetkisi tarafların anlaşmasıyla bertaraf edilemez.