(1) توجَّه اليمين إلى الطرف، ويؤديها الطرف أو يردّها.
(2) إذا كان أحد الطرفين شخصًا اعتباريًا أو قاصرًا أو محجورًا عليه، جاز أن يؤدي اليمين أو يردّها، لإثبات واقعة تتعلق بتصرف أُجري باسمهم، الشخصُ أو الجهاز المخوَّل بتمثيل الشخص الاعتباري أو الممثلُ القانوني.
(3) لا يُطبَّق حكم الفقرة 2 في الحالات التي يُمنح فيها القاصرون أو المحجور عليهم حق التقاضي بأنفسهم.
النص التركي الأصلي
MADDE 232 · Yemini yerine getirecek kimseler
(1) Yemin, tarafa teklif olunur ve tarafça eda yahut iade olunur.
(2) Taraflardan biri tüzel kişi yahut ergin olmayan veya kısıtlı bir kimse ise onlar adına yapılmış bir işleme ilişkin vakıanın ispatı için yemin, tüzel kişiyi temsile yetkili kişi veya organ yahut kanuni mümessil tarafından eda ya da iade olunabilir.
(3) Ergin olmayan veya kısıtlı kimselere bizzat dava hakkı tanınan hâllerde, ikinci fıkra hükmü uygulanmaz.