(1) The following matters shall be set out in the reasoning of a judgment of conviction:
a) The views put forward by the prosecution and the defence.
b) The discussion and assessment of the evidence, and the specification of the evidence on which the judgment is based and the evidence rejected; in this context, the separate and explicit indication of the evidence contained in the case file that was obtained by unlawful methods.
c) The conviction reached, the act of the accused found to constitute an offence and its characterisation; the determination of the penalty according to the order and principles laid down in Articles 61 and 62 of the Turkish Penal Code, also taking into account the requests made in this regard; and likewise the determination, pursuant to Article 53 et seq. of the same Code, of the security measure to be applied instead of, or in addition to, conviction to a penalty.
d) The grounds for the suspension of the penalty, the conversion of imprisonment into a judicial fine or into one of the measures, or the application of additional security measures, or for the acceptance or rejection of requests relating to these matters.
(2) The reasoning of a judgment of acquittal must indicate on which of the cases specified in paragraph 2 of Article 223 it is based.
(3) The reasoning of a decision of no punishment must indicate on which of the cases specified in paragraphs 3 and 4 of Article 223 it is based.
(4) Where a decision or judgment other than those specified in the preceding paragraphs is rendered, the reasons therefor shall be set out in the reasoning.
Original Turkish text
MADDE 230 · Hükmün gerekçesinde gösterilmesi gereken hususlar
(1) Mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde aşağıdaki hususlar gösterilir:
a) İddia ve savunmada ileri sürülen görüşler.
b) Delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin belirtilmesi; bu kapsamda dosya içerisinde bulunan ve hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin ayrıca ve açıkça gösterilmesi.
c) Ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesi; bu hususta ileri sürülen istemleri de dikkate alarak, Türk Ceza Kanununun 61 ve 62 nci maddelerinde belirlenen sıra ve esaslara göre cezanın belirlenmesi; yine aynı Kanunun 53 ve devamı maddelerine göre, cezaya mahkûmiyet yerine veya cezanın yanı sıra uygulanacak güvenlik tedbirinin belirlenmesi.
d) Cezanın ertelenmesine, hapis cezasının adlî para cezasına veya tedbirlerden birine çevrilmesine veya ek güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına veya bu hususlara ilişkin istemlerin kabul veya reddine ait dayanaklar.
(2) Beraat hükmünün gerekçesinde, 223 üncü maddenin ikinci fıkrasında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.
(3) Ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın gerekçesinde, 223 üncü maddenin üçüncü ve dördüncü fıkralarında belirtilen hallerden hangisine dayanıldığının gösterilmesi gerekir.
(4) Yukarıdaki fıkralarda belirtilen hükümlerin dışında başka bir karar veya hükmün verilmesi hâlinde bunun nedenleri gerekçede gösterilir.