(1) The judgment shall be rendered after it has been announced that the hearing has ended. Decisions of acquittal, of no punishment, of conviction, of imposition of a security measure, of dismissal of the action and of discontinuance of the action are judgments.
(2) Where:
a) The imputed act is not defined as an offence by law,
b) It is established that the imputed offence was not committed by the accused,
c) There is no intent or negligence of the offender with respect to the imputed offence,
d) Although the imputed offence was committed by the accused, there exists a ground of justification in the case,
e) It is not established that the imputed offence was committed by the accused,
a decision of acquittal shall be rendered.
(3) Where, in respect of the accused:
a) There exist, in connection with the imputed offence, minority of age, mental illness or deaf-muteness, or temporary causes,
b) Amended: 25/5/2005, Law No. 5353, Art. 30 The imputed offence was committed in executing an unlawful but binding order, or in a state of necessity, or under the effect of force or threat,
c) The limits of legitimate self-defence were exceeded owing to excitement, fear or panic,
d) A mistake eliminating culpability was made,
a decision of no punishment shall be rendered owing to the absence of culpability.
(4) Although the act committed continues to constitute an offence, where, owing to:
a) Effective repentance,
b) The existence of a personal ground for exemption from punishment,
c) Mutual insult,
d) The minor degree of wrongfulness of the act committed,
no punishment is imposed on the offender, a decision of no punishment shall be rendered.
(5) If it is established that the accused committed the imputed offence, a decision of conviction shall be rendered against him or her.
(6) If it is established that the accused committed the imputed offence, a security measure shall be imposed instead of, or in addition to, a conviction to a specific penalty.
(7) If, for the same act, a judgment has previously been rendered or an action has been filed against the same accused, the dismissal of the action shall be ordered.
(8) In cases where grounds for discontinuance provided for in the Turkish Penal Code exist or it is understood that a condition for investigation or prosecution will not be fulfilled, the discontinuance of the action shall be ordered. However, if the conduct of the investigation or prosecution is subject to a condition and it is understood that the condition has not yet been fulfilled, a stay decision shall be rendered pending its fulfilment. This decision may be objected to.
(9) In cases where an immediate decision of acquittal may be rendered, a decision of stay, discontinuance or no punishment may not be rendered.
(10) A decision of lack of jurisdiction in favour of a judicial authority outside the ordinary (judicial) courts shall be deemed a judgment for the purposes of legal remedies.
Original Turkish text
MADDE 223 · Duruşmanın sona ermesi ve hüküm
(1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.
(2) Beraat kararı;
a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,
b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,
c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,
d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,
e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,
Hallerinde verilir.
(3) Sanık hakkında;
a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,
b) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/30 md.) Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,
c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,
d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi,
Hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.
(4) İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen;
a) Etkin pişmanlık,
b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı,
c) Karşılıklı hakaret,
d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı,
Dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.
(5) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.
(6) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, belli bir cezaya mahkûmiyet yerine veya mahkûmiyetin yanı sıra güvenlik tedbirine hükmolunur.
(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.
(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.
(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.
(10) Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı kanun yolu bakımından hüküm sayılır.