土耳其法律中文版土耳其
刑事诉讼法

第223条: 庭审的结束与判决

第三卷 起诉阶段 › 第二编 公诉的终结 › 第一章 庭审的结束与判决

(1) 在宣布庭审结束后作出判决。无罪、不予处罚、有罪、判处保安处分、驳回诉讼和终止诉讼的裁决,均为判决。

(2) 有下列情形之一的:

a) 被指控的行为未被法律规定为犯罪,

b) 已证实被指控的犯罪并非被告人所为,

c) 犯罪人对被指控的犯罪不存在故意或者过失,

d) 被指控的犯罪虽系被告人所为,但案件中存在违法阻却事由,

e) 未能证实被指控的犯罪系被告人所为,

作出无罪判决。

(3) 被告人有下列情形之一的:

a) 存在与被指控犯罪相关的未成年、精神疾病或者聋哑状态,或者暂时性原因,

b) 修订:2005年5月25日,第5353号法律第30条被指控的犯罪系为执行违法但具有约束力的命令而实施,或者在紧急避险状态下实施,或者在暴力或威胁的影响下实施,

c) 因激动、恐惧和慌乱而超出正当防卫的限度,

d) 陷入排除罪责的错误,

因其不存在罪责,作出不予处罚的裁决。

(4) 所实施的行为虽仍具有犯罪性质,但因下列情形之一:

a) 有效悔罪,

b) 存在个人免罚事由,

c) 相互侮辱,

d) 所实施行为的不法内容轻微,

对犯罪人不予处罚的,作出不予处罚的裁决。

(5) 已证实被告人实施了被指控的犯罪的,对其作出有罪判决。

(6) 已证实被告人实施了被指控的犯罪的,判处保安处分,以代替判处特定刑罚或者与判处刑罚并处。

(7) 对于同一被告人,就同一行为此前已作出判决或者已提起诉讼的,裁定驳回诉讼。

(8) 存在《土耳其刑法典》规定的终止事由,或者查明侦查或起诉条件将不会成就的,裁定终止诉讼。但是,进行侦查或者起诉须以一定条件为前提,而查明该条件尚未成就的,作出中止裁定,以等待条件成就。对此裁定可以提出异议。

(9) 在可以立即作出无罪判决的情形下,不得作出中止、终止或者不予处罚的裁决。

(10) 向普通司法系统以外的司法机关作出的无管辖权裁定,就法律救济途径而言视为判决。

土耳其语原文

MADDE 223 · Duruşmanın sona ermesi ve hüküm

(1) Duruşmanın sona erdiği açıklandıktan sonra hüküm verilir. Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.

(2) Beraat kararı;

a) Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması,

b) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması,

c) Yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmaması,

d) Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması,

e) Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması,

Hallerinde verilir.

(3) Sanık hakkında;

a) Yüklenen suçla bağlantılı olarak yaş küçüklüğü, akıl hastalığı veya sağır ve dilsizlik hali ya da geçici nedenlerin bulunması,

b) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/30 md.) Yüklenen suçun hukuka aykırı fakat bağlayıcı emrin yerine getirilmesi suretiyle veya zorunluluk hali ya da cebir veya tehdit etkisiyle işlenmesi,

c) Meşru savunmada sınırın heyecan, korku ve telaş nedeniyle aşılması,

d) Kusurluluğu ortadan kaldıran hataya düşülmesi,

Hallerinde, kusurunun bulunmaması dolayısıyla ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(4) İşlenen fiilin suç olma özelliğini devam ettirmesine rağmen;

a) Etkin pişmanlık,

b) Şahsî cezasızlık sebebinin varlığı,

c) Karşılıklı hakaret,

d) İşlenen fiilin haksızlık içeriğinin azlığı,

Dolayısıyla, faile ceza verilmemesi hallerinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilir.

(5) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilir.

(6) Yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde, belli bir cezaya mahkûmiyet yerine veya mahkûmiyetin yanı sıra güvenlik tedbirine hükmolunur.

(7) Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.

(8) Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı ya da soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir. Ancak, soruşturmanın veya kovuşturmanın yapılması şarta bağlı tutulmuş olup da şartın henüz gerçekleşmediği anlaşılırsa; gerçekleşmesini beklemek üzere, durma kararı verilir. Bu karara itiraz edilebilir.

(9) Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.

(10) Adlî yargı dışındaki bir yargı merciine yönelik görevsizlik kararı kanun yolu bakımından hüküm sayılır.

文本截至 2026年10月1日 · 官方来源(土耳其语): mevzuat.gov.tr ↗

非官方译本,仅供参考。以《官方公报》刊载的土耳其语文本为唯一权威版本。本页不构成法律意见。