(1) No appeal on points of law may be filed against the following decisions of the regional courts of appeal:
a) Decisions concerning actions whose amount or value does not exceed forty thousand Turkish Liras (this amount included).
b) Decisions concerning the actions specified in Article 4, excluding actions for receivables arising from a lease relationship that are subject to appeal on points of law by virtue of their amount or value and other actions arising from a lease relationship in which three months' rent exceeds the threshold for appeal on points of law, and decisions concerning actions which special laws specify as falling within the jurisdiction of the civil court of peace (excluding actions arising from Condominium Law No. 634 dated 23/6/1965 and relating to the immovable property itself).
c) Amended: 22/7/2020, Law No. 7251, Art. 39 Decisions rendered on the jurisdiction and venue of the courts of first instance within its judicial district, and decisions concerning the determination of the competent forum.
ç) Decisions rendered in non-contentious matters.
d) Decisions concerning actions for the correction of civil registry records, excluding actions that give rise to consequences relating to descent.
e) Decisions concerning the transfer of an action to another court within that judicial district where legal or factual impediments arise preventing the judges of the courts of first instance within the judicial district from hearing the action.
f) Decisions rendered on interim legal protection measures.
g) Added: 22/7/2020, Law No. 7251, Art. 39 Decisions rendered within the scope of subparagraph (a) of paragraph 1 of Article 353.
(2) In decisions under subparagraph (a) of paragraph 1, where only part of a receivable has been sued for, the finality threshold of forty thousand Turkish Liras shall be determined according to the entire receivable. Where the entire receivable has been sued for, the party whose main claim, in the part not accepted in the decision, does not exceed forty thousand Turkish Liras has no right to appeal on points of law. However, if the opposing party files an appeal on points of law, the other party may also appeal the decision on points of law by means of the reply petition it prepares.
(3) Added: 16/7/2026, Law No. 7589, Art. 25 Where, as a result of the examination conducted by the regional court of appeal, the appeal is accepted in part or in whole and a new decision on the merits is rendered, an appeal on points of law may be filed if the accepted or rejected part of that decision exceeds, by its amount or value, the monetary threshold set out in paragraph 2 of Article 341. However;
a) Where the difference between the new decision on the merits rendered by the regional court of appeal, which by its amount or value falls below the threshold for appeal on points of law specified in paragraph 1, and the decision of the court of first instance does not exceed, by its amount or value, the monetary threshold specified in paragraph 2 of Article 341, no appeal on points of law may be filed against that decision.
b) Where the new decision on the merits rendered by the regional court of appeal, which by its amount or value falls below the threshold for appeal on points of law specified in paragraph 1, relates solely to costs of proceedings or attorney's fees, no appeal on points of law may be filed against that decision.
Original Turkish text
MADDE 362 · Temyiz edilemeyen kararlar
(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:
a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.
b) Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar.
c) (Değişik:22/7/2020-7251/39 md.) Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar.
ç) Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar.
d) Soybağına ilişkin sonuçlar doğuran davalar hariç olmak üzere, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalarla ilgili kararlar.
e) Yargı çevresi içindeki ilk derece mahkemeleri hâkimlerinin davayı görmeye hukuki veya fiilî engellerinin çıkması hâlinde, davanın o yargı çevresi içindeki başka bir mahkemeye nakline ilişkin kararlar.
f) Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar.
g) (Ek:22/7/2020-7251/39 md.) 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar.
(2) Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.
(3) (Ek:16/7/2026-7589/25 md.) Bölge adliye mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda istinaf başvurusunun kısmen veya tamamen kabul edilerek yeniden esas hakkında verilen kararın kabul edilen ya da reddedilen kısmının, miktar veya değeri itibarıyla 341 inci maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen parasal sınırın üzerinde olması halinde temyiz edilebilir. Şu kadar ki;
a) Miktar veya değeri itibarıyla birinci fıkrada belirtilen temyiz sınırının altında kalan bölge adliye mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği karar ile ilk derece mahkemesi kararı arasındaki farkın, miktar veya değeri itibarıyla 341 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen parasal sınırı geçmemesi halinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.
b) Miktar veya değeri itibarıyla birinci fıkrada belirtilen temyiz sınırının altında kalan bölge adliye mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği kararın, sadece yargılama gideri veya vekâlet ücretine ilişkin olması halinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.