(1) 对地区上诉法院的下列裁判，不得提起法律审上诉：
a) 金额或者价值不超过四万土耳其里拉（含本数）的诉讼的裁判。
b) 第4条所列诉讼的裁判，但因租赁关系产生且按其金额或价值可以提起法律审上诉的债权诉讼，以及因租赁关系产生的其他诉讼中三个月租金额超过法律审上诉限额的除外；以及特别法规定属于治安民事法院管辖的诉讼的裁判（因1965年6月23日第634号《区分所有权法》产生且涉及不动产本身的诉讼除外）。
c) 修订：2020年7月22日，第7251号法律第39条就其司法辖区内初审法院的事务管辖权和地域管辖权作出的裁判，以及关于确定审判机关的裁判。
ç) 在非讼事件中作出的裁判。
d) 关于更正户籍登记的诉讼的裁判，但产生亲子关系方面后果的诉讼除外。
e) 司法辖区内初审法院法官因法律上或者事实上的障碍无法审理诉讼时，关于将诉讼移送该司法辖区内其他法院的裁判。
f) 就临时法律保护措施作出的裁判。
g) 增加：2020年7月22日，第7251号法律第39条依照第353条第1款(a)项作出的裁判。
(2) 在第1款(a)项所述裁判中，仅就债权的一部分提起诉讼的，四万土耳其里拉的终局性限额按全部债权确定。就全部债权提起诉讼的，其主请求在裁判中未获支持的部分不超过四万土耳其里拉的当事人，无权提起法律审上诉。但是，对方当事人提起法律审上诉的，另一方当事人也可以通过其撰写的答辩状对裁判提起法律审上诉。
(3) 增加：2026年7月16日，第7589号法律第25条地区上诉法院经审查全部或者部分支持上诉并重新就实体问题作出裁判的，该裁判中获支持或者被驳回部分的金额或价值超过第341条第2款规定的金额限额的，可以提起法律审上诉。但是：
a) 按金额或价值低于第1款规定的法律审上诉限额的地区上诉法院重新就实体问题作出的裁判与初审法院裁判之间的差额，按金额或价值不超过第341条第2款规定的金额限额的，不得对该裁判提起法律审上诉。
b) 按金额或价值低于第1款规定的法律审上诉限额的地区上诉法院重新就实体问题作出的裁判仅涉及诉讼费用或者律师费的，不得对该裁判提起法律审上诉。
土耳其语原文
MADDE 362 · Temyiz edilemeyen kararlar
(1) Bölge adliye mahkemelerinin aşağıdaki kararları hakkında temyiz yoluna başvurulamaz:
a) Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.
b) Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar.
c) (Değişik:22/7/2020-7251/39 md.) Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verilen kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar.
ç) Çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar.
d) Soybağına ilişkin sonuçlar doğuran davalar hariç olmak üzere, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalarla ilgili kararlar.
e) Yargı çevresi içindeki ilk derece mahkemeleri hâkimlerinin davayı görmeye hukuki veya fiilî engellerinin çıkması hâlinde, davanın o yargı çevresi içindeki başka bir mahkemeye nakline ilişkin kararlar.
f) Geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar.
g) (Ek:22/7/2020-7251/39 md.) 353 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında verilen kararlar.
(2) Birinci fıkranın (a) bendindeki kararlarda alacağın bir kısmının dava edilmiş olması durumunda, kırk bin Türk Liralık kesinlik sınırı alacağın tamamına göre belirlenir. Alacağın tamamının dava edilmiş olması hâlinde, kararda asıl talebinin kabul edilmeyen bölümü kırk bin Türk Lirasını geçmeyen tarafın temyiz hakkı yoktur. Ancak, karşı taraf temyiz yoluna başvurduğu takdirde, diğer taraf da düzenleyeceği cevap dilekçesiyle kararı temyiz edebilir.
(3) (Ek:16/7/2026-7589/25 md.) Bölge adliye mahkemesinin yaptığı inceleme sonucunda istinaf başvurusunun kısmen veya tamamen kabul edilerek yeniden esas hakkında verilen kararın kabul edilen ya da reddedilen kısmının, miktar veya değeri itibarıyla 341 inci maddenin ikinci fıkrasında düzenlenen parasal sınırın üzerinde olması halinde temyiz edilebilir. Şu kadar ki;
a) Miktar veya değeri itibarıyla birinci fıkrada belirtilen temyiz sınırının altında kalan bölge adliye mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği karar ile ilk derece mahkemesi kararı arasındaki farkın, miktar veya değeri itibarıyla 341 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen parasal sınırı geçmemesi halinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.
b) Miktar veya değeri itibarıyla birinci fıkrada belirtilen temyiz sınırının altında kalan bölge adliye mahkemesinin yeniden esas hakkında verdiği kararın, sadece yargılama gideri veya vekâlet ücretine ilişkin olması halinde bu karara karşı temyiz yoluna başvurulamaz.