(1) A request for challenge of a judge shall be dismissed without being admitted in the following cases:
a) If the request for challenge has not been made in due time.
b) If the ground for challenge and convincing evidence or indications relating to that ground have not been shown.
c) If it is clearly understood that the request for challenge has been made for the purpose of prolonging the action.
(2) In these cases, the request for challenge shall be dismissed, in collegial courts, with the participation of the challenged judge in the deliberations, and, in single-judge courts, by the challenged judge himself or herself.
(3) Recourse to appeal (istinaf) against such decisions of the first instance court, and recourse to appeal on points of law against decisions concerning the presiding judges and members of the civil chambers of regional courts of appeal, may be had only together with the judgment.
Original Turkish text
MADDE 41 · Ret talebinin geri çevrilmesi
(1) Hâkimin reddi talebi, aşağıdaki hâllerde kabul edilmeyerek geri çevrilir:
a) Ret talebi süresinde yapılmamışsa.
b) Ret sebebi ve bu sebebe ilişkin inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse.
c) Ret talebinin davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.
(2) Bu hâllerde ret talebi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hâkimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.
(3) İlk derece mahkemesinin bu kararlarına karşı istinaf yoluna, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin başkan ve üyeleri hakkındaki kararlarına karşı da temyiz yoluna ancak hükümle birlikte başvurulabilir.