(1) A case that has been concluded by a final judgment shall be heard again by way of reopening of the proceedings in favour of the convict in the following cases:
a) If it is found that a document used at the hearing and affecting the judgment was forged.
b) If it is found that a witness or expert heard under oath gave false testimony or opinion against the convict, intentionally or negligently, in a manner affecting the judgment.
c) If one of the judges who participated in the judgment committed a fault in the performance of his or her duties, other than a fault caused by the convict, of such a nature as to warrant criminal prosecution or conviction with a penalty against that judge.
d) If the criminal judgment was based on a judgment of a civil court and that judgment has been set aside by another judgment that has become final.
e) If new facts or new evidence are put forward which, considered alone or together with the evidence previously submitted, are of such a nature as to warrant the acquittal of the accused or his or her conviction under a provision of law providing for a lighter penalty.
f) If it has been established by a final judgment of the European Court of Human Rights that the criminal judgment was rendered in violation of the Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms or its additional protocols and that the judgment was based on that violation, or if a decision to strike out has been rendered as a result of a friendly settlement or a unilateral declaration concerning an application lodged with the European Court of Human Rights against the criminal judgment. In this case, reopening of the proceedings may be requested within one year from the date on which the judgment of the European Court of Human Rights becomes final.
(2) The provisions of subparagraph (f) of paragraph 1 shall apply to final judgments of the European Court of Human Rights as of 4.2.2003 and to judgments to be rendered on applications lodged with the European Court of Human Rights after 4.2.2003.
Original Turkish text
MADDE 311 · Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri
(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür:
a) Duruşmada kullanılan ve hükmü etkileyen bir belgenin sahteliği anlaşılırsa.
b) Yemin verilerek dinlenmiş olan bir tanık veya bilirkişinin hükmü etkileyecek biçimde hükümlü aleyhine kasıt veya ihmal ile gerçek dışı tanıklıkta bulunduğu veya oy verdiği anlaşılırsa.
c) Hükme katılmış olan hâkimlerden biri, hükümlünün neden olduğu kusur dışında, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek biçimde görevlerini yapmada kusur etmiş ise.
d) Ceza hükmü hukuk mahkemesinin bir hükmüne dayandırılmış olup da bu hüküm kesinleşmiş diğer bir hüküm ile ortadan kaldırılmış ise.
e) Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa.
f) Ceza hükmünün, İnsan Haklarını ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Sözleşmenin veya eki protokollerin ihlâli suretiyle verildiğinin ve hükmün bu aykırılığa dayandığının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararıyla tespit edilmiş olması veya ceza hükmü aleyhine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvuru hakkında dostane çözüm ya da tek taraflı deklarasyon sonucunda düşme kararı verilmesi. Bu hâlde yargılamanın yenilenmesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararının kesinleştiği tarihten itibaren bir yıl içinde istenebilir.
(2) Birinci fıkranın (f) bendi hükümleri, 4.2.2003 tarihinde Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin kesinleşmiş kararları ile, 4.2.2003 tarihinden sonra Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine yapılan başvurular üzerine verilecek kararlar hakkında uygulanır.