(1) The Ministry of Justice, upon learning that there is an unlawfulness in a decision or judgment rendered by a judge or court that has become final without undergoing examination on appeal (istinaf) or on points of law, shall notify the Chief Public Prosecutor's Office of the Court of Cassation in writing of the request for reversal of that decision or judgment by the Court of Cassation, stating the legal grounds.
(2) The Chief Public Prosecutor of the Court of Cassation shall submit to the relevant criminal chamber of the Court of Cassation a written submission containing the request for reversal of the decision or judgment, setting out these grounds verbatim.
(3) If the criminal chamber of the Court of Cassation finds the grounds put forward justified, it shall reverse the decision or judgment in the interest of the law.
(4) If the grounds for reversal:
a) relate to a decision defined in Article 223 that does not resolve the merits of the case, the judge or court that rendered the decision shall render a new decision following the necessary examination and investigation;
b) relate to an aspect of a conviction judgment that does not resolve the merits of the case, or to procedural acts having the effect of removing or restricting the right of defence, the judge or court that rendered the decision shall render the appropriate judgment according to the outcome of the proceedings to be conducted anew. This judgment may not be heavier than the penalty determined by the previous judgment;
c) relate to judgments, other than a conviction, that resolve the merits of the case, the reversal shall not produce an adverse result and shall not require a retrial;
d) require the removal of the convict's penalty, the criminal chamber of the Court of Cassation shall directly order the removal of the penalty, and if they require the imposition of a lighter penalty, it shall directly impose that lighter penalty.
(5) No insistence may be made against a reversal decision rendered under this Article.
Original Turkish text
MADDE 309 · Kanun yararına bozma
(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.
(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.
(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.
(4) Bozma nedenleri:
a) 223 üncü maddede tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkeme, gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verir.
b) Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin ise, kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilir. Bu hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.
c) Davanın esasını çözüp de mahkûmiyet dışındaki hükümlere ilişkin ise, aleyhte sonuç doğurmaz ve yeniden yargılamayı gerektirmez.
d) Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.
(5) Bu madde uyarınca verilen bozma kararına karşı direnilemez.