Everyone has the right to liberty and security of person.
In the following cases, the procedure and conditions of which are prescribed by law:
execution of sentences restricting liberty and of security measures decided by courts; apprehension or pre-trial detention of an individual pursuant to a court ruling or an obligation imposed by law; execution of an order for the supervised correction of a minor or for bringing him or her before the competent authority; execution of a measure taken in conformity with the principles prescribed by law for the treatment, education or rehabilitation in an institution of a person of unsound mind, a drug or alcohol addict, a vagrant, or a person who may spread disease, who constitutes a danger to society; apprehension or pre-trial detention of a person who enters or attempts to enter the country unlawfully, or against whom a deportation or extradition order has been issued; except in these cases, no one shall be deprived of his or her liberty.
Individuals against whom there are strong indications of having committed an offence may be placed in pre-trial detention by decision of a judge only for the purpose of preventing escape or preventing the destruction or alteration of evidence, or in other circumstances prescribed by law which, like these, necessitate detention. Apprehension of a person without a decision of a judge may be carried out only when a person is caught in flagrante delicto or in cases where delay is prejudicial; the conditions for such acts shall be prescribed by law.
Individuals apprehended or placed in pre-trial detention shall be notified promptly, in all cases in writing, or orally when this is not immediately possible, of the grounds for their apprehension or detention and the charges against them; in cases of offences committed collectively, this notification shall be made at the latest before they are brought before a judge.
Amended first sentence: 3/10/2001, Law No. 4709, Art. 4 The person apprehended or placed in pre-trial detention shall be brought before a judge within forty-eight hours at the latest and, in cases of offences committed collectively, within four days at most, excluding the time required to send him or her to the court nearest to the place of detention. No one shall be deprived of his or her liberty without the decision of a judge after the expiry of these periods. These periods may be extended during a state of emergency (…) and in time of war.
Amended paragraph: 3/10/2001, Law No. 4709, Art. 4 The apprehension or pre-trial detention of a person shall be notified to his or her next of kin promptly.
Persons under pre-trial detention shall have the right to request to be tried within a reasonable time and to be released during investigation or prosecution. Release may be made conditional upon a guarantee to ensure the presence of the person concerned at the hearing throughout the trial or the execution of the judgment.
Persons deprived of their liberty for whatever reason are entitled to apply to a competent judicial authority for a speedy decision on their situation and for their immediate release if the restriction placed upon them is unlawful.
Amended: 3/10/2001, Law No. 4709, Art. 4 Damage suffered by persons subjected to treatment other than as provided by these principles shall be compensated by the State in accordance with the general principles of compensation law.
Original Turkish text
MADDE 19 · III. Kişi hürriyeti ve güvenliği
Herkes, kişi hürriyeti ve güvenliğine sahiptir.
Şekil ve şartları kanunda gösterilen:
Mahkemelerce verilmiş hürriyeti kısıtlayıcı cezaların ve güvenlik tedbirlerinin yerine getirilmesi; bir mahkeme kararının veya kanunda öngörülen bir yükümlülüğün gereği olarak ilgilinin yakalanması veya tutuklanması; bir küçüğün gözetim altında ıslahı veya yetkili merci önüne çıkarılması için verilen bir kararın yerine getirilmesi; toplum için tehlike teşkil eden bir akıl hastası, uyuşturucu madde veya alkol tutkunu, bir serseri veya hastalık yayabilecek bir kişinin bir müessesede tedavi, eğitim veya ıslahı için kanunda belirtilen esaslara uygun olarak alınan tedbirin yerine getirilmesi; usulüne aykırı şekilde ülkeye girmek isteyen veya giren, ya da hakkında sınır dışı etme yahut geri verme kararı verilen bir kişinin yakalanması veya tutuklanması; halleri dışında kimse hürriyetinden yoksun bırakılamaz.
Suçluluğu hakkında kuvvetli belirti bulunan kişiler, ancak kaçmalarını, delillerin yokedilmesini veya değiştirilmesini önlemek maksadıyla veya bunlar gibi tutuklamayı zorunlu kılan ve kanunda gösterilen diğer hallerde hakim kararıyla tutuklanabilir. Hakim kararı olmadan yakalama, ancak suçüstü halinde veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde yapılabilir; bunun şartlarını kanun gösterir.
Yakalanan veya tutuklanan kişilere, yakalama veya tutuklama sebepleri ve haklarındaki iddialar herhalde yazılı ve bunun hemen mümkün olmaması halinde sözlü olarak derhal, toplu suçlarda en geç hakim huzuruna çıkarılıncaya kadar bildirilir.
(Değişik birinci cümle: 3/10/2001-4709/4 md.) Yakalanan veya tutuklanan kişi, tutulma yerine en yakın mahkemeye gönderilmesi için gerekli süre hariç en geç kırksekiz saat ve toplu olarak işlenen suçlarda en çok dört gün içinde hâkim önüne çıkarılır. Kimse, bu süreler geçtikten sonra hakim kararı olmaksızın hürriyetinden yoksun bırakılamaz. Bu süreler olağanüstü hal (…) ve savaş hallerinde uzatılabilir.
(Değişik fıkra: 3/10/2001-4709/4 md.) Kişinin yakalandığı veya tutuklandığı, yakınlarına derhal bildirilir.
Tutuklanan kişilerin, makul süre içinde yargılanmayı ve soruşturma veya kovuşturma sırasında serbest bırakılmayı isteme hakları vardır. Serbest bırakılma ilgilinin yargılama süresince duruşmada hazır bulunmasını veya hükmün yerine getirilmesini sağlamak için bir güvenceye bağlanabilir.
Her ne sebeple olursa olsun, hürriyeti kısıtlanan kişi, kısa sürede durumu hakkında karar verilmesini ve bu kısıtlamanın kanuna aykırılığı halinde hemen serbest bırakılmasını sağlamak amacıyla yetkili bir yargı merciine başvurma hakkına sahiptir.
(Değişik: 3/10/2001-4709/4 md.) Bu esaslar dışında bir işleme tâbi tutulan kişilerin uğradıkları zarar, tazminat hukukunun genel prensiplerine göre, Devletçe ödenir.