Amended: 6/5/2016, Law No. 6715, Art. 1
A temporary employment relationship may be established through a private employment agency, or by assignment to another workplace within a holding structure or belonging to the same group of companies.
A temporary employment relationship through a private employment agency, consisting of a private employment agency authorised by the Turkish Employment Agency (Türkiye İş Kurumu) concluding a temporary employee supply contract with an employer and temporarily transferring one of its employees to that employer;
a) In the cases specified in the fifth paragraph of Article 13 and in Article 74 of this Law, in the case of the employee's military service and in other cases where the employment contract is suspended,
b) In seasonal agricultural work,
c) In domestic services,
d) In work that is not considered part of the daily work of the undertaking and is performed intermittently,
e) In work that is urgent in terms of occupational health and safety, or in the event of compelling reasons that significantly affect production,
f) In the event that the average goods and services production capacity of the undertaking increases unforeseeably to an extent requiring the establishment of a temporary employment relationship,
g) In the event of periodic increases in work, excluding seasonal work,
may be established in the above cases.
A temporary employee supply contract may be concluded for the duration of the cases listed in subparagraph (a) of the second paragraph, without time limit in the cases listed in subparagraphs (b) and (c), and for a maximum of four months in the cases listed in the other subparagraphs. Such a contract may be renewed at most twice, provided that, except for subparagraph (g) of the second paragraph, the total period does not exceed eight months. An employer employing temporary employees may not again employ temporary employees for the same work at the end of the specified period until six months have elapsed.
A temporary employment relationship under the second paragraph of this Article may not be established in workplaces where collective dismissals have been made within the scope of Article 29 of this Law for a period of eight months, in public institutions and organisations, or in workplaces where underground mining is carried out.
An employer employing temporary employees may not employ employees through a temporary employment relationship during a strike or lockout, without prejudice to the provisions of Article 65 of Trade Unions and Collective Labour Agreements Law No. 6356 dated 18/10/2012.
The number of employees employed through a temporary employment relationship within the scope of subparagraph (f) of the second paragraph may not exceed one quarter of the number of employees employed at the workplace. However, in workplaces employing ten or fewer employees, a temporary employment relationship may be established for up to five employees. In determining the number of employees, those working under a part-time employment contract shall be converted into full-time equivalents by taking their working hours into account. An employee working under a temporary employee supply contract shall not be included in the number of employees of the private employment agency and of the employer employing temporary employees for the application of Article 30.
An employer employing temporary employees may not employ, within the scope of a temporary employment relationship, an employee of its own whose employment contract has been terminated before six months have elapsed from the date of termination.
A temporary employee may not receive an advance or loan from the employer employing temporary employees to be set off against the service fee of the private employment agency.
The employer employing temporary employees;
a) Has the authority to give instructions to the temporary employee in accordance with the requirements of the work and the temporary employee supply contract.
b) Is obliged to notify the temporary employee of vacant positions at the workplace and to keep the documents requested by the Turkish Employment Agency for the specified periods.
c) Is obliged to notify cases of occupational accident and occupational disease of the temporary employee to the private employment agency immediately, and to the relevant authorities in accordance with Articles 13 and 14 of Social Insurance and General Health Insurance Law No. 5510 dated 31/5/2006.
d) Shall allow temporary employees, during the periods in which they work, to benefit from the social services at the workplace in accordance with the principle of equal treatment. During the periods in which they do not work, temporary employees shall be allowed to benefit from the training and childcare services of the private employment agency.
e) Is obliged to notify the workplace trade union representative, if any, of information on the employment status of temporary employees at the workplace.
f) Is obliged to provide the training provided for in the sixth paragraph of Article 17 of Occupational Health and Safety Law No. 6331 dated 20/6/2012 and to take the necessary measures in terms of occupational health and safety, and the temporary employee is obliged to attend such training.
The basic working conditions of a temporary employee during the period of work at the workplace of the employer employing temporary employees may not be below the conditions that would be provided if such employees were directly employed by the same employer for the same work.
In a temporary employment relationship, the employer is the private employment agency. A temporary employment relationship through a private employment agency shall be established in writing by concluding an employment contract with the temporary employee and a temporary employee supply contract with the employer employing temporary employees. The temporary employee supply contract to be concluded between the private employment agency and the employer employing temporary employees shall include the start and end dates of the contract, the nature of the work, the service fee of the private employment agency and, if any, the special obligations of the employer employing temporary employees and of the private employment agency. No provisions may be included that prevent the temporary employee from receiving services from the Turkish Employment Agency or another private employment agency, or from working, after performing the work, at the workplace of the employer for which he worked as a temporary employee or of a different employer. The employment contract to be concluded with the temporary employee shall specify the period within which, if the employee is not called to work, he may terminate the employment contract for just cause. This period may not exceed three months.
In a temporary employment relationship established within the scope of subparagraph (f) of the second paragraph, the employer employing temporary employees shall be obliged to check every month, throughout the period of their work, whether the wages of temporary employees working at the workplace for more than one month have been paid, and the private employment agency shall be obliged to submit monthly to the employer employing temporary employees the documents showing that the wages have been paid. If there are unpaid wages, the employer employing temporary employees shall withhold payment of the private employment agency's receivable until they are paid and shall deposit the wages of the temporary employees for up to a maximum of three months directly into the employees' bank accounts, to be set off against the private employment agency's receivable. The employees whose wages have not been paid and the amounts of unpaid wages shall be notified by the employer employing temporary employees to the provincial directorate of labour and employment agency.
Where the temporary employment relationship continues despite the expiry of the period specified in the contract, an employment contract of indefinite duration shall be deemed to have been established between the employer employing temporary employees and the employee as from the expiry date of the contract. In this case, the private employment agency shall be responsible, limited to the contract period, for the employee's wages arising from the temporary employment relationship, the duty of care towards the employee and social insurance premiums.
The temporary employee shall be liable towards the employer employing temporary employees for damage caused by his fault, provided that it relates to the workplace and the work.
A temporary employment relationship shall also be established where the employer, by obtaining the employee's written consent at the time of transfer, temporarily transfers one of its employees to another workplace within a holding structure or belonging to the same group of companies in order to perform work. A temporary employment relationship under this paragraph may be established in writing for a period not exceeding six months and may be renewed at most twice. The obligation of the employer temporarily transferring its employee to pay wages shall continue. The employer with which the temporary employment relationship is established shall be jointly responsible with the transferor employer for the employee's unpaid wages for the period during which the employee worked for it, the duty of care towards the employee and social insurance premiums. The rights and obligations regulated in the fourth, fifth, tenth and fourteenth paragraphs, in subparagraphs (a) and (f) of the ninth paragraph and in the first sentence of subparagraph (d) thereof shall also apply to a temporary employment relationship established under this paragraph.
Original Turkish text
MADDE 7 · Geçici iş ilişkisi
(Değişik: 6/5/2016-6715/1 md.)
Geçici iş ilişkisi, özel istihdam bürosu aracılığıyla ya da holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde görevlendirme yapılmak suretiyle kurulabilir.
Özel istihdam bürosu aracılığıyla geçici iş ilişkisi, Türkiye İş Kurumunca izin verilen özel istihdam bürosunun bir işverenle geçici işçi sağlama sözleşmesi yaparak bir işçisini geçici olarak bu işverene devri ile;
a) Bu Kanunun 13 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 74 üncü maddesinde belirtilen hâllerde, işçinin askerlik hizmeti hâlinde ve iş sözleşmesinin askıda kaldığı diğer hâllerde,
b) Mevsimlik tarım işlerinde,
c) Ev hizmetlerinde,
d) İşletmenin günlük işlerinden sayılmayan ve aralıklı olarak gördürülen işlerde,
e) İş sağlığı ve güvenliği bakımından acil olan işlerde veya üretimi önemli ölçüde etkileyen zorlayıcı nedenlerin ortaya çıkması hâlinde,
f) İşletmenin ortalama mal ve hizmet üretim kapasitesinin geçici iş ilişkisi kurulmasını gerektirecek ölçüde ve öngörülemeyen şekilde artması hâlinde,
g) Mevsimlik işler hariç dönemsellik arz eden iş artışları hâlinde,
kurulabilir.
Geçici işçi sağlama sözleşmesi ikinci fıkranın (a) bendinde sayılan hâllerin devamı süresince, (b) ve (c) bentlerinde sayılan hâllerde süre sınırı olmaksızın, diğer bentlerde sayılan hâllerde ise en fazla dört ay süreyle kurulabilir. Yapılan bu sözleşme ikinci fıkranın (g) bendi hariç toplam sekiz ayı geçmemek üzere en fazla iki defa yenilenebilir. Geçici işçi çalıştıran işveren, belirtilen sürenin sonunda aynı iş için altı ay geçmedikçe yeniden geçici işçi çalıştıramaz.
Bu Kanunun 29 uncu maddesi kapsamında toplu işçi çıkarılan işyerlerinde sekiz ay süresince, kamu kurum ve kuruluşlarında ve yer altında maden çıkarılan işyerlerinde bu maddenin ikinci fıkrası kapsamında geçici iş ilişkisi kurulamaz.
Geçici işçi çalıştıran işveren, grev ve lokavtın uygulanması sırasında 18/10/2012 tarihli ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununun 65 inci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla geçici iş ilişkisiyle işçi çalıştıramaz.
İkinci fıkranın (f) bendi kapsamında geçici iş ilişkisi ile çalıştırılan işçi sayısı, işyerinde çalıştırılan işçi sayısının dörtte birini geçemez. Ancak, on ve daha az işçi çalıştırılan işyerlerinde beş işçiye kadar geçici iş ilişkisi kurulabilir. İşçi sayısının tespitinde, kısmi süreli iş sözleşmesine göre çalışanlar, çalışma süreleri dikkate alınarak tam süreli çalışmaya dönüştürülür. Geçici işçi sağlama sözleşmesi ile çalışan işçi, 30 uncu maddenin uygulanmasında özel istihdam bürosu ve geçici işçi çalıştıran işverenin işçi sayısına dâhil edilmez.
Geçici işçi çalıştıran işveren, iş sözleşmesi feshedilen işçisini fesih tarihinden itibaren altı ay geçmeden geçici iş ilişkisi kapsamında çalıştıramaz.
Geçici işçi, geçici işçi çalıştıran işverenden özel istihdam bürosunun hizmet bedeline mahsup edilmek üzere avans veya borç alamaz.
Geçici işçi çalıştıran işveren;
a) İşin gereği ve geçici işçi sağlama sözleşmesine uygun olarak geçici işçisine talimat verme yetkisine sahiptir.
b) İşyerindeki açık iş pozisyonlarını geçici işçisine bildirmek ve Türkiye İş Kurumu tarafından istenecek belgeleri belirlenen sürelerle saklamakla yükümlüdür.
c) Geçici işçinin iş kazası ve meslek hastalığı hâllerini özel istihdam bürosuna derhâl, 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 13 üncü ve 14 üncü maddelerine göre ilgili mercilere bildirmekle yükümlüdür.
d) Geçici işçileri çalıştıkları dönemlerde, işyerindeki sosyal hizmetlerden eşit muamele ilkesince yararlandırır. Geçici işçiler, çalışmadıkları dönemlerde ise özel istihdam bürosundaki eğitim ve çocuk bakım hizmetlerinden yararlandırılır.
e) İşyerindeki geçici işçilerin istihdam durumuna ilişkin bilgileri varsa işyeri sendika temsilcisine bildirmekle yükümlüdür.
f) 20/6/2012 tarihli ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanununun 17 nci maddesinin altıncı fıkrasında öngörülen eğitimleri vermekle ve iş sağlığı ve güvenliği açısından gereken tedbirleri almakla, geçici işçi de bu eğitimlere katılmakla yükümlüdür.
Geçici işçinin, geçici işçiyi çalıştıran işverenin işyerindeki çalışma süresince temel çalışma koşulları, bu işçilerin aynı işveren tarafından aynı iş için doğrudan istihdamı hâlinde sağlanacak koşulların altında olamaz.
Geçici iş ilişkisinde işveren özel istihdam bürosudur. Özel istihdam bürosu aracılığıyla geçici iş ilişkisi, geçici işçi ile iş sözleşmesi, geçici işçi çalıştıran işveren ile geçici işçi sağlama sözleşmesi yapmak suretiyle yazılı olarak kurulur. Özel istihdam bürosu ile geçici işçi çalıştıran işveren arasında yapılacak geçici işçi sağlama sözleşmesinde; sözleşmenin başlangıç ve bitiş tarihi, işin niteliği, özel istihdam bürosunun hizmet bedeli, varsa geçici işçi çalıştıran işverenin ve özel istihdam bürosunun özel yükümlülükleri yer alır. Geçici işçinin, Türkiye İş Kurumundan veya bir başka özel istihdam bürosundan hizmet almasını ya da iş görme edimini yerine getirdikten sonra geçici işçi olarak çalıştığı işveren veya farklı bir işverenin işyerinde çalışmasını engelleyen hükümler konulamaz. Geçici işçi ile yapılacak iş sözleşmesinde, işçinin ne kadar süre içerisinde işe çağrılmazsa haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebileceği belirtilir. Bu süre üç ayı geçemez.
İkinci fıkranın (f) bendi kapsamında kurulan geçici iş ilişkisinde, geçici işçi çalıştıran işveren işyerinde bir ayın üzerinde çalışan geçici işçilerin ücretlerinin ödenip ödenmediğini çalıştığı süre boyunca her ay kontrol etmekle, özel istihdam bürosu ise ücretin ödendiğini gösteren belgeleri aylık olarak geçici işçi çalıştıran işverene ibraz etmekle yükümlüdür. Geçici işçi çalıştıran işveren, ödenmeyen ücretler mevcut ise bunlar ödenene kadar özel istihdam bürosunun alacağını ödemeyerek, özel istihdam bürosunun alacağından mahsup etmek kaydıyla geçici işçilerin en çok üç aya kadar olan ücretlerini doğrudan işçilerin banka hesabına yatırır. Ücreti ödenmeyen işçiler ve ödenmeyen ücret tutarları geçici işçi çalıştıran işveren tarafından çalışma ve iş kurumu il müdürlüğüne bildirilir.
Sözleşmede belirtilen sürenin dolmasına rağmen geçici iş ilişkisinin devam etmesi hâlinde, geçici işçi çalıştıran işveren ile işçi arasında sözleşmenin sona erme tarihinden itibaren belirsiz süreli iş sözleşmesi kurulmuş sayılır. Bu durumda özel istihdam bürosu işçinin geçici iş ilişkisinden kaynaklanan ücretinden, işçiyi gözetme borcundan ve sosyal sigorta primlerinden sözleşme süresiyle sınırlı olmak üzere sorumludur.
Geçici işçi, işyerine ve işe ilişkin olmak kaydıyla kusuru ile neden olduğu zarardan, geçici işçi çalıştıran işverene karşı sorumludur.
İşverenin, devir sırasında yazılı rızasını almak suretiyle bir işçisini, holding bünyesi içinde veya aynı şirketler topluluğuna bağlı başka bir işyerinde iş görme edimini yerine getirmek üzere geçici olarak devretmesi hâlinde de geçici iş ilişkisi kurulmuş olur. Bu fıkra kapsamında geçici iş ilişkisi, yazılı olarak altı ayı geçmemek üzere kurulabilir ve en fazla iki defa yenilenebilir. İşçisini geçici olarak devreden işverenin ücret ödeme yükümlülüğü devam eder. Geçici iş ilişkisi kurulan işveren, işçinin kendisinde çalıştığı sürede ödenmeyen ücretinden, işçiyi gözetme borcundan ve sosyal sigorta primlerinden, devreden işveren ile birlikte sorumludur. Dördüncü, beşinci, onuncu ve on dördüncü fıkralar ve dokuzuncu fıkranın (a) ve (f) bentleri ile (d) bendinin birinci cümlesinde düzenlenen hak ve yükümlülükler bu fıkraya göre kurulan geçici iş ilişkisinde de uygulanır.