(1) The court shall terminate the action by a final decision on procedure or on the merits. The final decision rendered on the merits of the dispute at the end of the proceedings is the judgment.
(2) The judgment shall be rendered and pronounced at the hearing at which the proceedings are concluded.
(3) The pronouncement of the judgment shall in all cases be made by entering the operative part of the judgment in the hearing record and reading it out.
(4) In cases where, for compelling reasons, only the operative part of the judgment is pronounced, the reasoned decision must be written within one month starting from the date of pronouncement.
(5) Those present at the hearing shall listen to the pronouncement of the judgment standing.
(6) The provisions relating to the judgment shall also apply to final decisions on procedure, unless contrary to their nature.
Original Turkish text
MADDE 294 · Hüküm, hükmün verilmesi ve tefhimi
(1) Mahkeme, usule veya esasa ilişkin bir nihai kararla davayı sona erdirir. Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası hakkında verilen nihai karar, hükümdür.
(2) Hüküm, yargılamanın sona erdiği duruşmada verilir ve tefhim olunur.
(3) Hükmün tefhimi, her hâlde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur.
(4) Zorunlu nedenlerle sadece hüküm sonucunun tefhim edildiği hâllerde, gerekçeli kararın tefhim tarihinden başlayarak bir ay içinde yazılması gerekir.
(5) Hükmün tefhimini, duruşmada bulunanlar ayakta dinler.
(6) Hükme ilişkin hususlar, niteliğine aykırı düşmedikçe, usule ilişkin nihai kararlar hakkında da uygulanır.