This is the unnumbered provisional article of Law No. 2004 itself and has been numbered for the sake of sequence.
1 – The scope of application of the penal provisions is subject to the provisions of Article 2 of the Turkish Penal Code.
2 – The provisions of this Law shall not apply to attachments imposed, or to requests made for the realisation of pledges, before the entry into force of this Law.
3 – The provisions of the second chapter concerning the enforcement of judgments shall also cover judgments submitted for enforcement before the entry into force of this Law.
4 – Precautionary or executory attachments imposed on immovables before 4 September 1929 shall be lifted automatically if no transaction or proceeding whatsoever has been carried out on them by 4 September 1932.
Those whose proceedings and transactions are pending and not yet concluded shall be subject to the provisions of this Law after the said date.
5 – Where liquidations relating to bankruptcy decisions rendered before 4 September 1929 have not been concluded by 4 September 1932, their files shall be transferred to the bankruptcy offices. The offices shall continue the liquidation in accordance with the provisions of the eighth chapter of this Law.
6 – The provisions concerning Treasury receivables that have been collected, pursuant to Articles 6 and 23 of the General Budget Law for the year 1341, from land free of buildings that became part of national property under the laws dated 13 September 1331 and 15 April 1339 shall remain in force.
7 – For money deposited with the enforcement cashier or collected by the office before the publication of this Law, and for goods kept in custody by reason of enforcement proceedings, the owners' right to claim shall not lapse until three years have elapsed from the entry into force of this Law, even if ten years have passed since the date of deposit, collection or custody.
Original Turkish text
GEÇİCİ MADDE 1
(2004 sayılı Kanunun kendi numarasız geçici maddesi olup teselsül için numaralandırılmıştır.)
1 – Cezai hükümlerin şümul dairesi Türk Ceza Kanununun ikinci maddesi hükümlerine tabidir.
2 – Bu kanunun mer’i olmasından evvel konulmuş haciz veya rehinin paraya çevrilmesi hakkında yapılmış taleplere, bu kanunun hükümleri tatbik olunmaz.
3 – İlamların icrası hakkındaki ikinci babın hükümleri bu kanunun mer’iyetinden evvel icraya tevdi edilmiş olan ilamlara da şamildir.
4 – 4 Eylül 1929 tarihinden evvel taşınmazlara konulmuş olan ihtiyati veya icrai hacizler üzerine 4 Eylül 1932 tarihine kadar hiç bir muamele ve takip yapılmamışsa bu hacizler kendiliğinden kalkar.
Takip ve muamelesi derdest olupta henüz intaç olunmıyanlar mezkür tarihten sonra bu kanun hükmüne tabi olur.
5 – 4 Eylül 1929 tarihinden evvel verilen iflas kararlarına mütaallik tasfiyeler 4 Eylül 1932 tarihine kadar intaç edilmemişse dosyaları iflas dairelerine tevdi olunur. Dairelerce bu kanunun sekizinci babı hükümlerine tevfikan tasfiyeye devam olunur.
6 – 13 Eylül 1331 ve 15 Nisan 1339 tarihli kanunlarla emvali milliye meyanına giren ebniyeden ari araziden 1341 senesi Muvazenei Umumiye Kanununun 6 ve 23 üncü maddelerine tevfikan alınagelmekte olan Hazine alacakları hakkındaki hükümler bakidir.
7 – Bu kanunun neşrinden evvel icra veznesine tevdi yahut dairece tahsil edilmiş olan paranın ve icra muamelesi sebebiyle hıfzedilmekte olan eşyanın tevdi veya tahsil yahut hıfız tarihinden on sene geçmiş olsa bile bu kanunun meriyete girmesinden itibaren üç sene geçmedikçe sahiplerinin talep hakkı düşmez.