(1) Where the court is satisfied that the document whose submission is requested is essential for proving the matter asserted and that this request is lawful, and the opposing party has admitted that the document is in its possession or has remained silent upon the request made, or the existence of the document is established by an official record, or it is acknowledged in another document, the court shall grant a definitive time limit for the submission of that document.
(2) The court shall offer to the party who denies that the document whose submission is requested is in its possession an oath to the effect that no such document is in its possession, that it could not find it despite searching diligently, and that it does not know where it is.
(3) If the party ordered to submit the document fails to submit it within the time limit granted and fails, within the same time limit, to show an acceptable excuse for not submitting it together with its evidence, or denies that the document is in its possession and does not accept or take the oath offered, the court may, depending on the circumstances, accept the statement of the other party concerning the content of the document.
Original Turkish text
MADDE 220 · Tarafın belgeyi ibraz etmemesi
(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.
(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.
(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.