(1) If one of the parties wishes to deny the handwriting or signature on a document alleged to have been drawn up by that party, the party must allege forgery; otherwise, the document shall be used as evidence against that party.
(2) When the forgery of a document is alleged, the date on which the document was submitted to the court shall be written on it and it shall be sealed, and the court shall take the necessary measures for its safekeeping.
(3) A person alleging the forgery of a document may raise this as a preliminary issue in the same court or may also bring a separate action on this matter.
(4) The allegation of a party denying the handwriting or signature on an official deed may be examined and decided only in a separate action that party brings by also naming as a party the person who conferred official status on the relevant document. The judge hearing the main action shall, if necessary, grant the party denying the signature or handwriting a peremptory time limit of two weeks to bring an action on this matter.
Original Turkish text
MADDE 208 · Yazı veya imza inkârı
(1) Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır.
(2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır.
(3) Bir belgenin sahteliğini iddia eden kimse, bunu aynı mahkemede ön sorun şeklinde ileri sürebileceği gibi, bu konuda ayrı bir dava da açabilir.
(4) Resmî bir senetteki yazı veya imzayı inkâr eden tarafın bu iddiası, ancak ilgili evraka resmiyet kazandıran kişiyi de taraf göstererek açacağı ayrı bir davada incelenip karara bağlanabilir. Asıl davaya bakan hâkim, gerekirse bu konuda imza veya yazıyı inkâr eden tarafa, dava açması için iki haftalık kesin bir süre verir.