(1) 法院认为被申请提交的文书对证明所主张的事项是必要的且该申请合法，并且对方当事人承认该文书由其持有或者对所提出的申请保持沉默，或者通过官方记录查明该文书存在，或者该文书在另一文书中得到承认的，法院应当为提交该文书指定确定期限。
(2) 对于否认持有被申请提交的文书的当事人，法院应当要求其宣誓，内容为其并不持有该文书、虽经认真查找仍未找到、且不知道该文书在何处。
(3) 被裁定提交文书的当事人在指定期限内未提交文书，且未在同一期限内连同证据提出可以接受的不提交理由，或者否认持有该文书且不接受或不履行所要求的宣誓的，法院可以视情况采纳另一方当事人关于该文书内容的陈述。
土耳其语原文
MADDE 220 · Tarafın belgeyi ibraz etmemesi
(1) İbrazı istenen belgenin, ileri sürülen hususun ispatı için zorunlu ve bu isteğin kanuna uygun olduğuna mahkemece kanaat getirildiği ve karşı taraf da bu belgenin elinde olduğunu ikrar ettiği veya ileri sürülen talep üzerine sükut ettiği yahut belgenin var olduğu resmî bir kayıtla anlaşıldığı veya başka bir belgede ikrar olunduğu takdirde, mahkeme bu belgenin ibrazı için kesin bir süre verir.
(2) Mahkemece, ibrazı istenen belgenin elinde bulunduğunu inkâr eden tarafa, böyle bir belgenin elinde bulunmadığına, özenle aradığı hâlde bulamadığına ve nerede olduğunu da bilmediğine ilişkin yemin teklif edilir.
(3) Belgeyi ibraz etmesine karar verilen taraf, kendisine verilen sürede belgeyi ibraz etmez ve aynı sürede, delilleriyle birlikte ibraz etmemesi hakkında kabul edilebilir bir mazeret göstermez ya da belgenin elinde bulunduğunu inkâr eder ve teklif edilen yemini kabul veya icra etmezse, mahkeme, duruma göre belgenin içeriği konusunda diğer tarafın beyanını kabul edebilir.