(1) In order to determine whether a suspect or accused, in respect of whom there are strong suspicions that he committed the act, is mentally ill, and, if mentally ill, since when he has been ill and the effects of this on the person's behaviour, it may be decided, upon the proposal of a specialist physician and after hearing the public prosecutor and defence counsel, that he be placed under observation in an official health institution; such decision shall be given by the criminal judge of peace in the investigation phase and by the court in the prosecution phase.
(2) If the suspect or the accused has no defence counsel, defence counsel shall be appointed by the bar association upon the request of the judge or the court.
(3) The period of observation may not exceed three weeks. If it is understood that this period will not suffice, additional periods, each not exceeding three weeks, may be granted upon the request of the official health institution; however, the total of the periods may not exceed three months.
(4) An objection may be lodged against the decision of placement under observation; the objection shall suspend the execution of the decision.
(5) The provision of this Article shall also apply in cases where a decision to suspend the proceedings must be given pursuant to paragraph 8 of Article 223.
Original Turkish text
MADDE 74 · Gözlem altına alınma
(1) Fiili işlediği yolunda kuvvetli şüpheler bulunan şüpheli veya sanığın akıl hastası olup olmadığını, akıl hastası ise ne zamandan beri hasta olduğunu ve bunun, kişinin davranışları üzerindeki etkilerini saptamak için; uzman hekimin önerisi üzerine, Cumhuriyet savcısının ve müdafiin dinlenmesinden sonra resmî bir sağlık kurumunda gözlem altına alınmasına, soruşturma evresinde sulh ceza hâkimi, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından karar verilebilir.
(2) Şüpheli veya sanığın müdafii yoksa hâkim veya mahkemenin istemi üzerine, baro tarafından bir müdafi görevlendirilir.
(3) Gözlem süresi üç haftayı geçemez. Bu sürenin yetmeyeceği anlaşılırsa resmî sağlık kurumunun istemi üzerine, her seferinde üç haftayı geçmemek üzere ek süreler verilebilir; ancak sürelerin toplamı üç ayı geçemez.
(4) Gözlem altına alınma kararına karşı itiraz yoluna gidilebilir; itiraz, kararın yerine getirilmesini durdurur.
(5) Bu madde hükmü, 223 üncü maddenin sekizinci fıkrası gereğince yargılamanın durması kararı verilmesi gereken hâllerde de uygulanır.