(1) Seized property may be disposed of before the judgment becomes final where there is a danger that it will be damaged or suffer a substantial loss in value.
(2) The decision on disposal shall be rendered by the judge during the investigation stage and by the court during the prosecution stage.
(3) Before the decision is rendered, the suspect, the accused or other persons concerned who own the property shall be heard; the decision on disposal shall be notified to them.
(4) The necessary measures shall be taken to preserve the value of the seized property and to prevent it from being damaged.
(5) Seized property may be delivered for safekeeping to the suspect, the accused or another person by the Chief Public Prosecutor's Office during the investigation stage and by the court during the prosecution stage, on condition that measures concerning its maintenance and supervision are taken and that it is returned immediately when requested. Such release may also be made conditional upon the provision of security.
(6) Where seized property no longer needs to be kept as evidence, it may be delivered to the person concerned against immediate payment of its market value. In this case, the market value paid shall constitute the subject of the confiscation decision.
Original Turkish text
MADDE 132 · Elkonulan eşyanın muhafazası veya elden çıkarılması
(1) Elkonulan eşya, zarara uğraması veya değerinde esaslı ölçüde kayıp meydana gelme tehlikesinin varlığı halinde, hükmün kesinleşmesinden önce elden çıkarılabilir.
(2) Elden çıkarma kararı, soruşturma evresinde hâkim, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından verilir.
(3) Karar verilmeden önce eşyanın sahibi olan şüpheli, sanık veya ilgili diğer kişiler dinlenir; elden çıkarma kararı, kendilerine bildirilir.
(4) Elkonulan eşyanın değerinin muhafazası ve zarar görmemesi için gerekli tedbirler alınır.
(5) Elkonulan eşya, soruşturma evresinde Cumhuriyet Başsavcılığı, kovuşturma evresinde mahkeme tarafından, bakım ve gözetimiyle ilgili tedbirleri almak ve istendiğinde derhâl iade edilmek koşuluyla, muhafaza edilmek üzere, şüpheliye, sanığa veya diğer bir kişiye teslim edilebilir. Bu bırakma, teminat gösterilmesi koşuluna da bağlanabilir.
(6) Elkonulan eşya, delil olarak saklanmasına gerek kalmaması halinde, rayiç değerinin derhâl ödenmesi karşılığında, ilgiliye teslim edilebilir. Bu durumda müsadere kararının konusunu, ödenen rayiç değer oluşturur.