(1) Persons who, in any manner whatsoever, prevent convicts and detainees held in penal institutions and remand prisons from communicating, meeting with their visitors, participating in education and sports, vocational training and workshop activities and other social and cultural activities within the framework of rehabilitation and education programmes, being examined and treated by the institution physician, appointing defence counsel or a lawyer, meeting with them, attending courts or Chief Public Prosecutor's Offices, or meeting with institution staff, or prevent those released from leaving the institution; persons who incite convicts and detainees to such acts; persons who give instructions to that effect; and persons who prevent any other kind of meeting and contact opportunity granted to convicts and detainees by legislation, shall be punished with imprisonment from one to three years.
(2) Persons who prevent convicts and detainees from taking nourishment shall be sentenced to imprisonment from two to four years. Inciting or persuading convicts and detainees to go on hunger strike or death fast, or giving them instructions to that effect, shall also be deemed to be prevention of nourishment.
(3) Where, as a result of the prevention of nourishment, one of the aggravated consequences of the offence of intentional injury or death occurs, a penalty shall additionally be imposed in accordance with the provisions on the offences of intentional injury or intentional killing.
Original Turkish text
MADDE 298 · Hak kullanımını ve beslenmeyi engelleme
(1) Ceza infaz kurumları ve tutukevlerinde bulunan hükümlü ve tutukluların haberleşmelerini, ziyaretçileriyle görüşmelerini, iyileştirme ve eğitim programları çerçevesinde eğitim ve spor, meslek kazandırma ve işyurdu çalışmaları ile diğer sosyal ve kültürel faaliyetlere katılmalarını, kurum tabibince muayene ve tedavi edilmelerini, müdafi veya avukat tayin etmelerini, bunlarla görüşmelerini, mahkemelere veya Cumhuriyet başsavcılıklarına gitmelerini, kurum görevlileri ile görüşmelerini, salıverilenlerin kurum dışına çıkmalarını her ne suretle olursa olsun engelleyenler, hükümlü ve tutukluları bu fiillere teşvik edenler, bu yolda talimat verenler, mevzuatın hükümlü ve tutuklulara tanıdığı sair her türlü görüşme ve temas olanağını engelleyenler, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasıyla cezalandırılırlar.
(2) Hükümlü ve tutukluların beslenmesini engelleyenler hakkında iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası verilir. Hükümlü ve tutukluların açlık grevine veya ölüm orucuna teşvik veya ikna edilmeleri ya da bu yolda kendilerine talimat verilmesi de beslenmenin engellenmesi sayılır.
(3) Beslenmenin engellenmesi nedeniyle kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinden biri veya ölüm meydana gelmiş ise, ayrıca kasten yaralama veya kasten öldürme suçlarına ilişkin hükümlere göre cezaya hükmolunur.