土耳其法律中文版土耳其
土耳其民法典(第4721号法律)

第182条: 1. 法官的裁量权

第二卷 家庭法 › 第一编 婚姻法 › 第二章 离婚A. 离婚事由

法院在判决离婚或者分居时,应当在尽可能听取父母意见,子女处于监护之下的,在征求监护人和监护机关的意见后,规定父母的权利及其与子女的个人交往。

增加第二款:2021年11月24日,第7343号法律第37条法院应当在判决中警示:不履行个人交往安排的要求的,在不违背子女利益的前提下,可以变更亲权。

规定未被授予行使亲权的配偶与子女的个人交往时,应当以子女的利益,特别是健康、教育和道德方面的利益为根本。该配偶有义务按照其能力分担子女的照料和教育费用。

经请求,法官可以根据双方的社会和经济状况,判决确定以定期金方式支付的上述费用在今后各年应当支付的数额。

土耳其语原文

MADDE 182 · 1. Hâkimin takdir yetkisi

Mahkeme boşanma veya ayrılığa karar verirken, olanak bulundukça ana ve babayı dinledikten ve çocuk vesayet altında ise vasinin ve vesayet makamının düşüncesini aldıktan sonra, ana ve babanın haklarını ve çocuk ile olan kişisel ilişkilerini düzenler.

(Ek ikinci fıkra:24/11/2021-7343/37 md.) Mahkeme, kararında kişisel ilişki düzenlemesinin gereklerinin yerine getirilmemesi hâlinde, çocuğun menfaatine aykırı olmamak kaydıyla velayetin değiştirilebileceğini ihtar eder.

Velâyetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlâk bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

Hâkim, istem hâlinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir.

文本截至 2026年10月1日 · 官方来源(土耳其语): mevzuat.gov.tr ↗

非官方译本,仅供参考。以《官方公报》刊载的土耳其语文本为唯一权威版本。本页不构成法律意见。