في الحالات الآتية يجوز للدائن أن يطلب إفلاس المدين الخاضع للإفلاس دون حاجة إلى ملاحقة سابقة:
1 – إذا لم يكن للمدين موطن معلوم، أو فرّ بقصد التخلص من التزاماته، أو قام بمعاملات احتيالية تخل بحقوق الدائنين أو شرع فيها، أو أخفى أمواله أثناء الملاحقة بطريق الحجز؛
2 – إذا كان المدين قد توقف عن الدفع؛
3 – إذا توافرت الحالة المنصوص عليها في المادة 308؛
4 – إذا لم يُدفع الدين المستند إلى حكم رغم المطالبة به بأمر تنفيذ، يُدعى المدين الذي له موطن أو ممثل في تركيا إلى المحكمة خلال مدة قصيرة لسماع أقواله.
مضافة: 9/11/1988، القانون رقم 3494، المادة 36 تُطبَّق هنا أيضًا الفقرة الثانية من المادة 178 من هذا القانون.
B – بناءً على طلب المدين:
النص التركي الأصلي
MADDE 177
Aşağıdaki hallerde alacaklı evvelce takibe hacet kalmaksızın iflasa tabi borçlunun iflasını isteyebilir.
1 – Borçlunun malum yerleşim yeri olmaz, taahhütlerinden kurtulmak maksadiyle kaçar, alacaklıların haklarını ihlal elen hileli muamelelerde bulunur veya bunlara teşebbüs eder yahut haciz yoliyle yapılan takip sırasında mallarını saklarsa;
2 – Borçlu ödemelerini tatil eylemiş bulunursa;
3 – 308 inci maddedeki hal varsa;
4 – İlama müstenit alacak icra emriyle istenildiği halde ödenmemişse Türkiye’de bir yerleşim yeri veya mümessili bulunan borçlu dinlenmek için kısa bir müddette mahkemeye çağırılır.
(Ek: 9/11/1988-3494/36 md.) Bu Kanunun 178 inci maddesinin ikinci fikrası burada da uygulanır.
B – Borçlunun müracaatiyle: