إذا هجر أحد الزوجين الآخر بقصد عدم الوفاء بالالتزامات الناشئة عن الرابطة الزوجية، أو لم يعد إلى المسكن المشترك دون سبب مشروع، جاز للزوج المهجور أن يرفع دعوى الطلاق متى استمر الافتراق ستة أشهر على الأقل وظل هذا الوضع قائمًا وبقي الإنذار الموجّه بناءً على الطلب من القاضي أو الكاتب العدل دون نتيجة. ويُعدّ هاجرًا أيضًا الزوج الذي يُكره الآخر على هجر المسكن المشترك أو يمنعه دون سبب مشروع من العودة إليه.
بناءً على طلب الزوج صاحب الحق في الدعوى، يُنبّه القاضي أو الكاتب العدل، في الإنذار الذي يوجهه دون النظر في الموضوع، الزوجَ الهاجر إلى وجوب عودته إلى المسكن المشترك خلال شهرين وإلى العواقب التي تترتب على عدم عودته. ويُوجَّه هذا الإنذار عند الاقتضاء عن طريق الإعلان. غير أنه لا يجوز طلب الإنذار ما لم ينقضِ الشهر الرابع من المدة المحددة لرفع دعوى الطلاق، ولا يجوز رفع الدعوى ما لم يمضِ شهران على الإنذار.
النص التركي الأصلي
MADDE 164 · IV. Terk
Eşlerden biri, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmemek maksadıyla diğerini terk ettiği veya haklı bir sebep olmadan ortak konuta dönmediği takdirde ayrılık, en az altı ay sürmüş ve bu durum devam etmekte ve istem üzerine hâkim veya noter tarafından yapılan ihtar sonuçsuz kalmış ise; terk edilen eş, boşanma davası açabilir. Diğerini ortak konutu terk etmeye zorlayan veya haklı bir sebep olmaksızın ortak konuta dönmesini engelleyen eş de terk etmiş sayılır.
Davaya hakkı olan eşin istemi üzerine hâkim veya noter, esası incelemeden yapacağı ihtarda terk eden eşe iki ay içinde ortak konuta dönmesi gerektiği ve dönmemesi hâlinde doğacak sonuçlar hakkında uyarıda bulunur. Bu ihtar gerektiğinde ilân yoluyla yapılır. Ancak, boşanma davası açmak için belirli sürenin dördüncü ayı bitmedikçe ihtar isteminde bulunulamaz ve ihtardan sonra iki ay geçmedikçe dava açılamaz.