The employment contract of an employee who leaves work because of being called to arms for manoeuvres or for any other reason, other than compulsory military service, or because of a work obligation arising from any law, shall be deemed terminated by the employer two months after the day on which the employee left work.
In order for the employee to benefit from this right, the employee must have worked in that job for at least one year. For service exceeding one year, an additional two days shall be added for each additional year. However, the total of this period may not exceed ninety days.
The employee's wage shall not accrue during the period that must elapse for the employment contract to be deemed terminated. However, the provisions of special laws on this matter are reserved. Even if, within this period, the employer or the employee has notified the other party that the employment contract is terminated on the basis of another reason arising from the Law, the period prescribed by the Law for termination shall begin to run after the expiry of this period. However, the provisions of this Article shall not apply if the employment contract was concluded for a definite period and the contract expires automatically within the period stated above.
Where employees who left their work due to any military or statutory obligation wish to resume work within two months from the end of that obligation, the employer shall be obliged to re-employ them under the conditions prevailing at that time, immediately in their former jobs or similar jobs if there is a vacancy, or otherwise in the first job that becomes vacant, giving them preference over other applicants. If the employer fails to fulfil the obligation to conclude an employment contract although the required conditions are met, it shall pay the former employee who requested re-employment compensation equal to three months' wages.
Original Turkish text
MADDE 31 · Askerlik ve kanundan doğan çalışma
Muvazzaf askerlik ödevi dışında manevra veya herhangi bir sebeple silah altına alınan veyahut herhangi bir kanundan doğan çalışma ödevi yüzünden işinden ayrılan işçinin iş sözleşmesi işinden ayrıldığı günden başlayarak iki ay sonra işverence feshedilmiş sayılır.
İşçinin bu haktan faydalanabilmesi için o işte en az bir yıl çalışmış olması şarttır. Bir yıldan çok çalışmaya karşılık her fazla yıl için, ayrıca iki gün eklenir. Şu kadar ki bu sürenin tamamı doksan günü geçemez.
İş sözleşmesinin feshedilmiş sayılabilmesi için beklenilmesi gereken süre içinde işçinin ücreti işlemez. Ancak özel kanunların bu husustaki hükümleri saklıdır. Bu süre içinde iş sözleşmesinin Kanundan doğan başka bir sebebe dayanılarak işveren veya işçi tarafından feshedildiği öteki tarafa bildirilmiş olsa bile, fesih için Kanunun gösterdiği süre bu sürenin bitiminden sonra işlemeye başlar. Ancak iş sözleşmesi belirli süreli olarak yapılmış ve sözleşme yukarıda yazılı süre içinde kendiliğinden sona eriyorsa bu madde hükümleri uygulanmaz.
Herhangi bir askeri ve kanuni ödev dolayısıyla işinden ayrılan işçiler bu ödevin sona ermesinden başlayarak iki ay içinde işe girmek istedikleri takdirde işveren bunları eski işleri veya benzeri işlerde boş yer varsa derhal, yoksa boşalacak ilk işe başka isteklilere tercih ederek, o andaki şartlarla işe almak zorundadır. Aranan şartlar bulunduğu halde işveren iş sözleşmesi yapma yükümlülüğünü yerine getirmezse, işe alınma isteğinde bulunan eski işçiye üç aylık ücret tutarında tazminat öder.