(1) Short-term imprisonment, depending on the personality of the offender, his social and economic situation, the remorse he has shown during the trial process and the characteristics of the commission of the offence, into:
a) A judicial fine,
b) Full redress of the damage suffered by the victim or the public, by way of restitution in kind, restoration to the state prior to the offence or compensation,
c) Attendance, for a period of at least two years, at an educational institution which, where necessary, also provides accommodation, for the purpose of acquiring a profession or trade,
d) Prohibition from going to certain places or from carrying out certain activities, for a period from one half up to the full length of the sentence imposed,
e) Where the offence has been committed by abusing the rights and powers conferred by, or by acting contrary to the duty of care and diligence required by, a licence or permit: withdrawal of the relevant licence and permit documents, or prohibition from practising a certain profession or trade, for a period from one half up to the full length of the sentence imposed,
f) Employment in work of public benefit, on a voluntary basis, for a period from one half up to the full length of the sentence imposed,
may be converted.
(2) In cases where the definition of the offence provides for imprisonment and a judicial fine as alternatives, if imprisonment has been imposed, this penalty shall no longer be converted into a judicial fine.
(3) Provided that the person has not previously been sentenced to imprisonment, imprisonment of thirty days or less imposed, and imprisonment of one year or less imposed on persons who, on the date of committing the act, had not reached eighteen years of age or had completed sixty-five years of age, shall be converted into one of the alternative sanctions set out in paragraph 1.
(4) Even where the imprisonment imposed for negligent offences is long-term, this penalty may, if the other conditions are met, be converted into a judicial fine under subparagraph (a) of paragraph 1. However, this provision shall not apply in the case of conscious negligence.
(5) In enforcement, the principal conviction is the judicial fine or measure into which the penalty has been converted under the provisions of this article.
(6) Where, after the judgment has become final and despite the notification served by the public prosecutor's office, the requirements of the alternative measure are not commenced within thirty days, or are commenced but not continued, the enforcement judgeship shall decide on the execution of the short-term imprisonment in whole or in part, and this decision shall be executed immediately. In this case, the provision of paragraph 5 shall not apply.
(7) Where the alternative measure imposed cannot be fulfilled for reasons beyond the control of the convict, the measure shall be changed by the enforcement judgeship.
Original Turkish text
MADDE 50 · Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar
(1) Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre;
a) Adlî para cezasına,
b) Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,
c) En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,
d) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,
e) Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,
f) Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya,
çevrilebilir.
(2) Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez.
(3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.
(4) Taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı halinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir. Ancak, bu hüküm, bilinçli taksir halinde uygulanmaz.
(5) Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir.
(6) Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi halinde, infaz hâkimliği kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhal infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz.
(7) Hükmedilen seçenek tedbirin hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, infaz hâkimliğince tedbir değiştirilir.10