Amended: 18/2/1965, Law No. 538, Art. 54
If an objection is made by the creditor or the debtor against the claim of ownership, the enforcement officer shall immediately submit the file to the enforcement court. The enforcement court shall decide on the continuation or suspension of the proceedings according to the conviction it reaches as a result of the examination it carries out on the file or, if it deems necessary, by summoning the persons concerned to a hearing.
Where there are serious reasons to accept that the action for ownership is being abused solely for the purpose of delaying the sale, the enforcement court shall reject the request for suspension of the proceedings.
If the suspension of the proceedings is decided, the security indicated in Article 36 shall be taken from the claimant against the possible loss of the creditor in case the claimant is found to be unjustified.
The type and amount of the security shall be determined according to the nature of the available evidence.
Amended paragraph five: 2/3/2005, Law No. 5311, Art. 9 The decision of the enforcement court on the continuation of the proceedings shall be final.
The third person shall be obliged to file an action for ownership in the enforcement court within seven days from the pronouncement or service of the decision of the enforcement court. If no action is filed within this period, the third person shall be deemed to have waived its claim against the creditor.
In actions for ownership concerning goods subject to the right of retention in leased immovables or ships, no order of suspension may be issued unless the provisions set out in paragraph 1 of Article 268 of the Code of Obligations are complied with.
During the action, the time limits in Article 106 shall not run.
A third person who has not been given the opportunity to make a claim of ownership in accordance with the above provisions may file an action for ownership in the enforcement court, within seven days from the date of becoming aware of the attachment, concerning the attached item or, if it has been sold but its proceeds have not yet been paid to the creditor, concerning the proceeds. Otherwise, it shall lose the right to assert this claim in the same proceedings. In this case, upon the request of the claimant, the enforcement judge shall be obliged to decide urgently, in accordance with the above provisions, whether or not the proceedings shall be suspended. This decision may also be given without hearing the other party.
If the attached property has been converted into money before the action for ownership is concluded, the enforcement judge shall decide separately whether these proceeds shall not be paid until the outcome of the trial, or shall be paid to the creditor immediately against security or, depending on the circumstances, without security.
The action for ownership shall be heard in accordance with the general provisions and the simple trial procedure.
An agreement between the third person and the debtor on a claim asserted before the enforcement officer concerning the attached goods shall have no effect against the creditor. The third person must prove this claim. However, the acceptance by the debtor of the claim of the third person that the attached goods are its property or are pledged to it shall constitute evidence against the debtor, and the debtor may not subsequently make any claim contrary to this admission.
Amended: 9/11/1988, Law No. 3494, Art. 11 If suspension of the proceedings is decided upon the action for ownership and the action is ultimately dismissed, the claimant shall be ordered to pay compensation of not less than twenty percent of the amount of the creditor's receivable whose collection was delayed because of this action.
Amended paragraph fourteen: 2/3/2005, Law No. 5311, Art. 9 The claimant in the action for ownership who applies for appeal (istinaf) or appeal on points of law (temyiz) against the decision dismissing the action may request a period from the enforcement office under Article 36.
If the action for ownership is upheld and the bad faith of the creditor or debtor who objected to the claim of ownership pursuant to the first paragraph is established, the objecting party shall be ordered, together with the main action, to pay compensation of not less than fifteen percent of the value of the attached property.
In an attachment made against the husband, the wife may herself pursue her rights over her personal property without being subject to the provision of Article 160 of the Civil Code.
In response to the action for ownership, the creditor who caused the attachment may, relying on the provisions of Chapter 11 of this Law and without being obliged to submit a provisional or final certificate of insolvency, file a counter action for annulment. The judge shall freely assess all the evidence presented by the parties in the action and the counter action.
Actions for ownership shall be heard and decided swiftly and before other actions.
Presumption of ownership in actions for ownership:
Article 97/a – Added: 18/2/1965, Law No. 538, Art. 55
A person who holds a movable property shall be deemed its owner. Even where the debtor and third persons hold a movable property together, the property shall be deemed to be in the hands of the debtor. Added third and fourth sentences: 24/11/2021, Law No. 7343, Art. 8 In this case, if the third person accepts custodianship, this property shall not be placed under safekeeping. However, if continuation of the proceedings is decided pursuant to the first paragraph of Article 97, the property may be placed under safekeeping. Among the goods in premises lived in jointly, those which, by their nature, clearly belong to women, men or children, or which are required by custom and usage, art, profession or occupation, shall be presumed to belong to them. The burden of proving the contrary of this presumption shall lie on the person who asserts it.
The claimant in the action for ownership shall be obliged to indicate how it acquired the property and the legal and factual reasons and events requiring that it be in the hands of the debtor, and to prove them.
3 – Stolen and lost things:
Original Turkish text
MADDE 97
(Değişik: 18/2/1965-538/54 md.)
İstihkak iddiasına karşı alacaklı veya borçlu tarafından itiraz edilirse, icra memuru dosyayı hemen icra mahkemesine verir. İcra mahkemesi, dosya üzerinde veya lüzum görürse ilgilileri davet ederek mürafaa ile yapacağı inceleme neticesinde varacağı kanaate göre takibin devamına veya talikıne karar verir.
İstihkak davasının sırf satışı geri bırakmak gayesiyle kötüye kullanıldığını kabul etmek için ciddi sebepler bulunduğu takdirde icra mahkemesi takibin talikı talebini reddeder.
Takibin talikıne karar verilirse, haksız çıktığı takdirde alacaklının muhtemel zararına karşı davacıdan 36 ncı maddede gösterilen teminat alınır.
Teminatın cins ve miktarı mevcut delillerin mahiyetine göre takdir olunur.
(Değişik beşinci fıkra: 2/3/2005-5311/9 md.) Takibin devamına dair verilen icra mahkemesi kararı kesindir.
Üçüncü şahıs, icra mahkemesi kararının tefhim veya tebliğinden itibaren yedi gün içinde icra mahkemesinde istihkak davası açmaya mecburdur. Bu müddet zarfında dava edilmediği takdirde üçüncü şahıs alacaklıya karşı iddiasından vazgeçmiş sayılır.
Kiralanan taşınmaz veya gemilerdeki hapis hakkına tabi eşya ile ilgili istihkak davaları Borçlar Kanununun 268 inci maddesinin 1 inci fıkrasında yazılı hükümlere uygun olmadıkça talik emri verilemez.
Dava esnasında 106 ncı maddedeki müddetler cereyan etmez.
Yukardaki hükümler dairesinde kendisine istihkak talebinde bulunmak imkanı verilmemiş olan üçüncü şahıs, haczedilen şey hakkında veya satılıp da bedeli henüz alacaklıya verilmemişse bedeli hakkında, hacze ıttıla tarihinden itibaren yedi gün içinde, icra mahkemesinde istihkak davası açabilir. Aksi takdirde aynı takipte bu iddiayı ileri sürmek hakkını kaybeder. Bu halde davacının talebi üzerine icra hakimi takibin talik edilip edilmemesi hakkında yukardaki hükümler dairesinde acele karar vermeye mecburdur. Bu karar diğer taraf dinlenmeksizin de verilebilir.
İstihkak davası neticelenmeden mahcuz mal paraya çevrilmiş bulunursa icra hakimi işbu bedelin yargılama neticesine kadar ödenmemesi veya teminat karşılığında veya halin icabına göre teminatsız derhal alacaklıya verilmesi hususunda ayrıca karar verir.
İstihkak davasına umumi hükümler dairesinde ve basit yargılama usulüne göre bakılır.
Mahcuz eşya ile ilgili olarak icra memuruna dermeyan edilen iddiada üçüncü şahıs ve borçlunun birleşmeleri alacaklıya müessir değildir. Üçüncü şahsın bu iddiasını ispat etmesi lazımdır. Ancak üçüncü şahsın mahcuz eşyanın kendisinin mülkü veya kendisine merhun olduğu hakkındaki iddiasının borçlu tarafından kabulü kendi aleyhine delil teşkil eder ve ileride bu ikrara aykırı hiçbir iddiada bulunamaz.
(Değişik: 9/11/1988-3494/11 md.) İstihkak davası üzerine takibin talikine karar verilip de neticede dava reddolunursa alacaklının alacağından bu dava dolayısıyla istifası geciken miktarın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere davacıdan tazminat alınmasına hükmolunur.
(Değişik ondördüncü fıkra: 2/3/2005-5311/9 md.) Davanın reddi hakkındaki karara karşı istinaf veya temyiz yoluna başvuran istihkak davacısı icra dairesinden 36 ncı maddeye göre mühlet isteyebilir.
İstihkak davası sabit olur ve birinci fıkra gereğince istihkak iddiasına karşı itiraz eden alacaklı veya borçlunun kötü niyeti tahakkuk ederse haczolunan malın değerinin yüzde onbeşinden aşağı olmamak üzere itiraz edenden tazminat alınmasına asıl dava ile birlikte hükmolunur.
Koca aleyhine yapılmış bir hacizde karı şahsi malları üzerindeki haklarını Medeni Kanunun 160 ıncı maddesi hükmüne tabi olmaksızın kendisi takip edebilir.
İstihkak davasına karşı haczi yaptıran alacaklı bu kanunun 11 inci babı hükümlerine dayanarak ve muvakkat veya kati aciz belgesi ibrazına mecbur olmaksızın mütekabilen iptal davası açabilir. Dava ve mütekabil davada tarafların gösterecekleri bütün delilleri hakim serbestce takdir eder.
İstihkak davaları süratle ve diğer davalardan önce görülerek karara bağlanır.
İstihkak davalarında mülkiyet karinesi:
Madde 97/a – (Ek: 18/2/1965-538/55 Md.)
Bir taşınır malı elinde bulunduran kimse onun maliki sayılır. Borçlu ile üçüncü şahısların taşınır malı birlikte ellerinde bulundurmaları halinde dahi mal borçlu elinde addolunur. (Ek üçüncü ve dördüncü cümle:24/11/2021-7343/8 md.) Bu hâlde üçüncü şahıs yedieminliği kabul ettiği takdirde bu mal muhafaza altına alınmaz. Ancak 97 nci maddenin birinci fıkrası uyarınca takibin devamına karar verilmesi hâlinde mal muhafaza altına alınabilir. Birlikte oturulan yerlerdeki mallardan mahiyetleri itibariyle kadın, erkek ve çocuklara aidiyetleri açıkça anlaşılanlar veya örf ve adet, sanat, meslek veya meşgale icabı olanlar bunların farz olunur. Bu karinenin aksini ispat külfeti iddia eden kişiye düşer.
İstihkak davacısı malı ne suretle iktisap ettiğini ve borçlunun elinde bulunmasını gerektiren hukuki ve fiili sebep ve hadiseleri göstermek ve bunları ispat etmekle mükelleftir.
3 – Çalınmış ve zayi olmuş şeyler: