(1) During the investigation phase, the pre-trial detention of the suspect shall be decided by the criminal judgeship of peace upon the request of the public prosecutor, and during the prosecution phase, the pre-trial detention of the accused shall be decided by the court upon the request of the public prosecutor or ex officio. Reasons shall always be given in these requests, and the legal and factual grounds indicating that the application of judicial control would be insufficient shall be stated.
(2) Amended: 2/7/2012, Law No. 6352, Art. 97 In decisions on pre-trial detention, on continuation of pre-trial detention or on rejection of a request for release in this respect, the evidence showing:
a) Strong suspicion of an offence,
b) The existence of grounds for pre-trial detention,
c) That the measure of pre-trial detention is proportionate,
d) Added: 8/7/2021, Law No. 7331, Art. 14 That the application of judicial control would be insufficient,
shall be clearly set out with reasons based on concrete facts. The content of the decision shall be communicated orally to the suspect or the accused, and a copy thereof shall also be written and given to them, and this shall be stated in the decision.
(3) When pre-trial detention is requested, the suspect or the accused shall benefit from the assistance of a defence counsel of his or her own choosing or appointed by the bar association.
(4) If no decision of pre-trial detention is made, the suspect or the accused shall be released immediately.
(5) Decisions made pursuant to this Article and Article 100 may be objected to.
Original Turkish text
MADDE 101 · Tutuklama kararı
(1) Soruşturma evresinde şüphelinin tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından, kovuşturma evresinde sanığın tutuklanmasına Cumhuriyet savcısının istemi üzerine veya re'sen mahkemece karar verilir. Bu istemlerde mutlaka gerekçe gösterilir ve adlî kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını belirten hukukî ve fiilî nedenlere yer verilir.
(2) (Değişik: 2/7/2012-6352/97 md.) Tutuklamaya, tutuklamanın devamına veya bu husustaki bir tahliye isteminin reddine ilişkin kararlarda;
a) Kuvvetli suç şüphesini,
b) Tutuklama nedenlerinin varlığını,
c) Tutuklama tedbirinin ölçülü olduğunu,
d) (Ek:8/7/2021-7331/14 md.) Adli kontrol uygulamasının yetersiz kalacağını,
gösteren deliller somut olgularla gerekçelendirilerek açıkça gösterilir. Kararın içeriği şüpheli veya sanığa sözlü olarak bildirilir, ayrıca bir örneği yazılmak suretiyle kendilerine verilir ve bu husus kararda belirtilir.
(3) Tutuklama istenildiğinde, şüpheli veya sanık, kendisinin seçeceği veya baro tarafından görevlendirilecek bir müdafiin yardımından yararlanır.
(4) Tutuklama kararı verilmezse, şüpheli veya sanık derhâl serbest bırakılır.
(5) Bu madde ile 100 üncü madde gereğince verilen kararlara itiraz edilebilir.