(1) In the following cases, anyone may make a temporary arrest:
a) Where the person is encountered while committing an offence.
b) Where there is a likelihood that a person being pursued for an in flagrante act will escape, or where it is not possible to establish his or her identity immediately.
(2) Law enforcement officers shall have the power to arrest in cases which require the issuance of a detention order or an arrest warrant and where delay would be prejudicial, if it is not possible to apply immediately to the public prosecutor or to their superiors.
(3) Even where the investigation and prosecution are subject to a complaint, the arrest of a person in cases of in flagrante offences committed against children, or against persons who are incapable of managing themselves due to physical or mental illness, disability or infirmity, shall not be subject to a complaint.
(4) Amended: 25/5/2005, Law No. 5353, Art. 7 After taking measures to prevent the arrested person from escaping at the time of arrest or from causing harm to himself or herself or to others, law enforcement shall immediately inform the arrested person of his or her legal rights.
(5) Amended: 25/5/2005, Law No. 5353, Art. 7 The public prosecutor shall be informed immediately about the person arrested and delivered to law enforcement under paragraph 1 or arrested by officers pursuant to paragraph 2, and about the incident, and action shall be taken in accordance with his or her instructions.
(6) Where the purpose for issuing an arrest warrant has ceased to exist owing to the performance of the act which was the subject of the arrest warrant, the court, judge or public prosecutor shall immediately request the return of the arrest warrant.
Original Turkish text
MADDE 90 · Yakalama ve yakalanan kişi hakkında yapılacak işlemler
(1) Aşağıda belirtilen hâllerde, herkes tarafından geçici olarak yakalama yapılabilir:
a) Kişiye suçu işlerken rastlanması.
b) Suçüstü bir fiilden dolayı izlenen kişinin kaçması olasılığının bulunması veya hemen kimliğini belirleme olanağının bulunmaması.
(2) Kolluk görevlileri, tutuklama kararı veya yakalama emri düzenlenmesini gerektiren ve gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde; Cumhuriyet savcısına veya âmirlerine derhâl başvurma olanağı bulunmadığı takdirde, yakalama yetkisine sahiptirler.
(3) Soruşturma ve kovuşturması şikâyete bağlı olmakla birlikte, çocuklara, beden veya akıl hastalığı, malûllük veya güçsüzlükleri nedeniyle kendilerini idareden aciz bulunanlara karşı işlenen suçüstü hallerinde kişinin yakalanması şikâyete bağlı değildir.
(4) (Değişik: 25/5/2005 – 5353/7 md.) Kolluk, yakalandığı sırada kaçmasını, kendisine veya başkalarına zarar vermesini önleyecek tedbirleri aldıktan sonra, yakalanan kişiye kanunî haklarını derhal bildirir.
(5) (Değişik: 25/5/2005 – 5353/7 md.) Birinci fıkraya göre yakalanıp kolluğa teslim edilen veya ikinci fıkra uyarınca görevlilerce yakalanan kişi ve olay hakkında Cumhuriyet savcısına hemen bilgi verilerek, emri doğrultusunda işlem yapılır.
(6) Yakalama emrine konu işlemin yerine getirilmesi nedeniyle yakalama emrinin çıkarılma amacının ortadan kalkması durumunda mahkeme, hâkim veya Cumhuriyet savcısı tarafından yakalama emrinin derhâl iadesi istenir.