(1) 因法官的审判活动，可以基于下列事由对国家提起损害赔偿诉讼：
a) 因徇私或者偏袒，或者因对一方当事人怀有仇恨或者敌意，作出违法的判决或者裁定。
b) 因已获得或者被许诺的利益，作出违反法律的判决或者裁定。
c) 违反明确、肯定到无法作其他解释的法律规定作出裁定或者判决。
ç) 依据庭审笔录中不存在的事由作出判决。
d) 篡改或者伪造庭审笔录、判决或者裁定，或者将未曾作出的陈述以足以影响判决或者裁定的方式表现为已经作出，并据此作出判决。
e) 拒绝履行司法职责。
(2) 提起损害赔偿诉讼，不得以对法官进行刑事侦查或者以其被定罪为条件。
(3) 国家就其支付的赔偿，应当自支付之日起一年内向负有责任的法官追偿。
土耳其语原文
MADDE 46 · Devletin sorumluluğu ve rücu
(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:
a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.
b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.
c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.
ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.
d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.
e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.
(2) Tazminat davasının açılması, hâkime karşı bir ceza soruşturmasının yapılması yahut mahkûmiyet şartına bağlanamaz.
(3) Devlet, ödediği tazminat nedeniyle, sorumlu hâkime ödeme tarihinden itibaren bir yıl içinde rücu eder.