(1) لا يجوز للقاضي أن ينظر في الدعوى في الحالات الآتية، ويجب عليه التنحي ولو لم يُطلب منه ذلك:
a) في الدعوى الخاصة به أو التي تتعلق به بصورة مباشرة أو غير مباشرة.
b) في دعوى زوجه، ولو انحلت رابطة الزوجية بينهما.
c) في دعوى فروعه أو أصوله أو فروع زوجه أو أصوله.
ç) في دعوى من تربطه به رابطة التبني.
d) في دعوى أقاربه بالدم حتى الدرجة الثالثة ضمنًا، أو أقاربه بالمصاهرة ولو انحلت رابطة الزوجية المنشئة لها.
e) في دعوى خطيبه أو خطيبته.
f) في الدعوى التي تصرّف فيها بصفة الوكيل أو الوصي أو القيّم أو المستشار القانوني لأحد الطرفين.
النص التركي الأصلي
MADDE 34 · Yasaklılık sebepleri
(1) Hâkim, aşağıdaki hâllerde davaya bakamaz; talep olmasa bile çekinmek zorundadır:
a) Kendisine ait olan veya doğrudan doğruya ya da dolayısıyla ilgili olduğu davada.
b) Aralarında evlilik bağı kalksa bile eşinin davasında.
c) Kendisi veya eşinin altsoy veya üstsoyunun davasında.
ç) Kendisi ile arasında evlatlık bağı bulunanın davasında.
d) Üçüncü derece de dâhil olmak üzere kan veya kendisini oluşturan evlilik bağı kalksa dahi kayın hısımlığı bulunanların davasında.
e) Nişanlısının davasında.
f) İki taraftan birinin vekili, vasisi, kayyımı veya yasal danışmanı sıfatıyla hareket ettiği davada.