保证人有权且有义务向债权人主张属于主债务人或者其继承人的、非因主债务人无力清偿而产生的一切抗辩。明知债务人因错误、无订约能力或者债务已罹于时效而不受约束，仍为该债务提供保证的情形，不适用本规定。
即使主债务人放弃其享有的抗辩，保证人仍可以向债权人主张该抗辩。
保证人在不知道主债务人享有抗辩的情况下作出清偿的，享有追偿权。但是，主债务人证明保证人知道或者应当知道该抗辩的，保证人在其主张该抗辩本可免于清偿的范围内丧失追偿权。
为因赌博或者打赌而产生的债务提供保证的，即使保证人知道债务的该性质，亦可以主张主债务人享有的抗辩。
土耳其语原文
MADDE 591 · c. Def’iler
Kefil, asıl borçluya veya mirasçılarına ait olan ve asıl borçlunun ödeme güçsüzlüğünden doğmayan bütün def’ileri alacaklıya karşı ileri sürme hakkına sahip olduğu gibi, bunları ileri sürmek zorundadır. Yanılma veya sözleşme yapma ehliyetsizliği ya da zamanaşımına uğramış bir borç sebebiyle borçlunun yükümlü olmadığı bir borca bilerek kefalet hâli bu hükmün dışındadır.
Asıl borçlu kendisine ait olan bir def’iden vazgeçmiş olsa bile kefil, yine de bu def’iî alacaklıya karşı ileri sürebilir.
Kefil, asıl borçluya ait def’ilerin varlığını bilmeksizin ödemede bulunursa, rücu hakkına sahip olur. Buna karşılık asıl borçlu, kefilin bu def’ileri bildiğini veya bilmesi gerektiğini ispat ederse kefil, bunlar ileri sürülmüş olsaydı ödemeden kurtulacağı ölçüde rücu hakkını kaybeder.
Kumar veya bahisten doğan bir borca kefalette kefil, borcun bu niteliğini bilmiş olsa bile, asıl borçlunun sahip olduğu def’ileri ileri sürebilir.