(1) يعاقب بالحبس من سنة إلى ثلاث سنوات كل من أجرى تجربة علمية على إنسان.
(2) لكي لا تستوجب التجربة العلمية القائمة على الرضا والمجراة على إنسان المسؤولية الجزائية، يجب:
a) أن يكون قد تم الحصول على الإذن اللازم بشأن التجربة من الهيئات أو السلطات المختصة،
b) أن تكون التجربة قد أُجريت أولًا في بيئة تجريبية غير بشرية أو على عدد كافٍ من الحيوانات،
c) أن تقتضي البيانات العلمية التي تم التوصل إليها نتيجة التجارب المجراة في بيئة تجريبية غير بشرية أو على الحيوانات إجراءها على الإنسان أيضًا من أجل بلوغ الهدف المنشود،
d) ألا تترك التجربة أثرًا ضارًا ودائمًا يمكن توقعه على صحة الإنسان،
e) ألا تُطبق على الشخص أثناء التجربة أساليب مؤلمة إلى حد لا يتفق مع الكرامة الإنسانية،
f) أن يرجح الغرض المنشود من التجربة على العبء الذي تحمّله للشخص والخطر الذي تشكله على صحته،
g) أن يكون الرضا المعلن بناءً على إعلام كافٍ بطبيعة التجربة ونتائجها مكتوبًا وغير معلق على الحصول على أي منفعة،
وهو ما يُشترط.
(3) معدَّلة: 31/3/2005، القانون رقم 5328، المادة 7 لكي لا تستوجب التجربة العلمية على الأطفال المسؤولية الجزائية، يجب، إلى جانب الشروط المطلوبة في الفقرة الثانية:
a) أن تقتضي البيانات العلمية التي تم التوصل إليها نتيجة التجارب المجراة إجراءها على الأطفال أيضًا من أجل بلوغ الهدف المنشود،
b) أن يتم الحصول، إلى جانب رضا الطفل القادر على إبداء الرضا، على الموافقة الكتابية لأمه وأبيه أو لوصيه،
c) أن يكون ضمن الهيئات المختصة التي ستمنح الإذن بشأن التجربة أخصائي في صحة الأطفال وأمراضهم،
وهو ما يُشترط.
(4) يعاقب بالحبس مدة تصل إلى سنة كل من أجرى تجربة علاجية على إنسان مريض دون رضاه. غير أن التجربة العلاجية القائمة على الرضا والمجراة على الشخص وفقًا للأساليب العلمية، بعد أن يتبين أن تطبيق أساليب التدخل الطبي المعروفة لن يأتي بنتيجة، لا تستوجب المسؤولية الجزائية. ويجب أن يكون الرضا المعلن مكتوبًا وقائمًا على إعلام كافٍ بطبيعة التجربة ونتائجها، وأن يُجرى العلاج من قبل طبيب أخصائي في بيئة مستشفى.
(5) إذا أُصيب المجني عليه أو توفي نتيجة ارتكاب الجريمة المعرّفة في الفقرة الأولى، تُطبق الأحكام المتعلقة بجريمة الإيذاء العمد أو القتل العمد.
(6) إذا ارتُكبت الجرائم المعرّفة في هذه المادة في إطار نشاط شخص اعتباري، يُحكم على الشخص الاعتباري بالتدابير الأمنية الخاصة به.
النص التركي الأصلي
MADDE 90 · İnsan üzerinde deney
(1) İnsan üzerinde bilimsel bir deney yapan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.
(2) İnsan üzerinde yapılan rızaya dayalı bilimsel deneyin ceza sorumluluğunu gerektirmemesi için;
a) Deneyle ilgili olarak yetkili kurul veya makamlardan gerekli iznin alınmış olması,
b) Deneyin öncelikle insan dışı deney ortamında veya yeterli sayıda hayvan üzerinde yapılmış olması,
c) İnsan dışı deney ortamında veya hayvanlar üzerinde yapılan deneyler sonucunda ulaşılan bilimsel verilerin, varılmak istenen hedefe ulaşmak açısından bunların insan üzerinde de yapılmasını gerekli kılması,
d) Deneyin, insan sağlığı üzerinde öngörülebilir zararlı ve kalıcı bir etki bırakmaması,
e) Deney sırasında kişiye insan onuruyla bağdaşmayacak ölçüde acı verici yöntemlerin uygulanmaması,
f) Deneyle varılmak istenen amacın, bunun kişiye yüklediği külfete ve kişinin sağlığı üzerindeki tehlikeye göre daha ağır basması,
g) Deneyin mahiyet ve sonuçları hakkında yeterli bilgilendirmeye dayalı olarak açıklanan rızanın yazılı olması ve herhangi bir menfaat teminine bağlı bulunmaması,
gerekir.
(3) (Değişik: 31/3/2005 – 5328/7 md.) Çocuklar üzerinde bilimsel deneyin ceza sorumluluğunu gerektirmemesi için ikinci fıkrada aranan koşulların yanı sıra;
a) Yapılan deneyler sonucunda ulaşılan bilimsel verilerin, varılmak istenen hedefe ulaşmak açısından bunların çocuklar üzerinde de yapılmasını gerekli kılması,
b) Rıza açıklama yeteneğine sahip çocuğun kendi rızasının yanı sıra ana ve babasının veya vasisinin yazılı muvafakatinin de alınması,
c) Deneyle ilgili izin verecek yetkili kurullarda çocuk sağlığı ve hastalıkları uzmanının bulunması,
gerekir.
(4) Hasta olan insan üzerinde rıza olmaksızın tedavi amaçlı denemede bulunan kişi, bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, bilinen tıbbi müdahale yöntemlerinin uygulanmasının sonuç vermeyeceğinin anlaşılması üzerine, kişi üzerinde yapılan rızaya dayalı bilimsel yöntemlere uygun tedavi amaçlı deneme, ceza sorumluluğunu gerektirmez. Açıklanan rızanın, denemenin mahiyet ve sonuçları hakkında yeterli bilgilendirmeye dayalı olarak yazılı olması ve tedavinin uzman hekim tarafından bir hastane ortamında yapılması gerekir.
(5) Birinci fıkrada tanımlanan suçun işlenmesi sonucunda mağdurun yaralanması veya ölmesi halinde, kasten yaralama veya kasten öldürme suçuna ilişkin hükümler uygulanır.
(6) Bu maddede tanımlanan suçların bir tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, tüzel kişi hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.