(1) Applicants shall not be placed under administrative detention solely for having made an application for international protection.
(2) The administrative detention of applicants is an exceptional measure. An applicant may be placed under administrative detention only in the following cases:
a) For the purpose of establishing his or her identity or nationality information, where there is serious doubt as to the accuracy of such information
b) For the purpose of preventing his or her entry into the country in breach of the rules at border gates
c) Where the elements forming the basis of the application could not be determined unless he or she is placed under administrative detention
ç) Where he or she poses a serious danger to public order or public security
(3) Whether administrative detention is necessary shall be assessed on an individual basis. In the cases specified in paragraph 2, before placement under administrative detention, it shall first be assessed whether the residence requirement and the reporting obligation specified in Article 71 would be sufficient. The governorship may determine other procedures instead of administrative detention. Where these measures are not sufficient, administrative detention shall be applied.
(4) The administrative detention decision, including the grounds for placement under administrative detention and the duration of detention, shall be served in writing on the person placed under administrative detention or on his or her legal representative or lawyer. Where the person placed under administrative detention is not represented by a lawyer, he or she or his or her legal representative shall be informed of the outcome of the decision and of the appeal procedures.
(5) The period of administrative detention of an applicant shall not exceed thirty days. The procedures concerning persons placed under administrative detention shall be completed in the shortest possible time. Administrative detention shall be terminated immediately where its conditions cease to exist.
(6) At any stage of administrative detention, the authority that took the decision may terminate the administrative detention and require compliance with the obligations specified in Article 71 or with other measures.
(7) The person placed under administrative detention or his or her legal representative or lawyer may apply to the criminal judgeship of peace against the administrative detention. The application shall not suspend the administrative detention. Where the petition is submitted to the administration, the petition shall be forwarded immediately to the competent criminal judgeship of peace. The criminal judgeship of peace shall conclude its examination within five days. The decision of the criminal judgeship of peace is final. The person placed under administrative detention or his or her legal representative or lawyer may apply again to the criminal judgeship of peace claiming that the conditions for administrative detention have ceased to exist or have changed.
(8) A person placed under administrative detention pursuant to paragraph 2 may receive visitors, in accordance with the procedures and principles to be determined by regulation. The person placed under administrative detention shall be given the opportunity to meet with his or her legal representative, a lawyer, a notary and officials of the United Nations High Commissioner for Refugees.
Original Turkish text
MADDE 68 · Başvuru sahiplerinin idari gözetimi
(1) Başvuru sahipleri, sadece uluslararası koruma başvurusunda bulunmalarından dolayı idari gözetim altına alınamaz.
(2) Başvuru sahiplerinin idari gözetim altına alınması istisnai bir işlemdir. Başvuru sahibi sadece aşağıdaki hâllerde idari gözetim altına alınabilir:
a) Kimlik veya vatandaşlık bilgilerinin doğruluğuyla ilgili ciddi şüphe varsa, bu bilgilerinin tespiti amacıyla
b) Sınır kapılarında usulüne aykırı surette ülkeye girmekten alıkonulması amacıyla
c) İdari gözetim altına alınmaması durumunda başvurusuna temel oluşturan unsurların belirlenemeyecek olması hâlinde
ç) Kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından ciddi tehlike oluşturması hâlinde
(3) İdari gözetimin gerekip gerekmediği bireysel olarak değerlendirilir. İkinci fıkrada belirtilen hâllerde; idari gözetim altına alınmadan önce, 71 inci maddede belirtilen ikamet zorunluluğu ve bildirim yükümlülüğünün yeterli olup olmayacağı öncelikle değerlendirilir. Valilik, idari gözetim yerine başka usuller belirleyebilir. Bu tedbirler yeterli olmadığı takdirde, idari gözetim uygulanır.
(4) İdari gözetim kararı, idari gözetim altına alınma gerekçelerini ve gözetimin süresini içerecek şekilde idari gözetim altına alınan kişiye veya yasal temsilcisine ya da avukatına yazılı olarak tebliğ edilir. İdari gözetim altına alınan kişi bir avukat tarafından temsil edilmiyorsa kararın sonucu ve itiraz usulleri hakkında kendisi veya yasal temsilcisi bilgilendirilir.
(5) Başvuru sahibinin idari gözetim süresi otuz günü geçemez. İdari gözetim altına alınan kişilerin işlemleri en kısa sürede tamamlanır. İdari gözetim, şartları ortadan kalktığı takdirde derhâl sonlandırılır.
(6) İdari gözetimin her aşamasında, kararı alan makam tarafından, idari gözetim sonlandırılarak, 71 inci maddede belirtilen yükümlülüklerin veya başka tedbirlerin yerine getirilmesi istenebilir.
(7) İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetime karşı sulh ceza hâkimine başvurabilir. Başvuru idari gözetimi durdurmaz. Dilekçenin idareye verilmesi hâlinde, dilekçe yetkili sulh ceza hâkimine derhâl ulaştırılır. Sulh ceza hâkimi incelemeyi beş gün içinde sonuçlandırır. Sulh ceza hâkiminin kararı kesindir. İdari gözetim altına alınan kişi veya yasal temsilcisi ya da avukatı, idari gözetim şartlarının ortadan kalktığı veya değiştiği iddiasıyla yeniden sulh ceza hâkimine başvurabilir.
(8) İkinci fıkra uyarınca idari gözetim altına alınan kişi, usul ve esasları yönetmelikle belirlenmek üzere ziyaretçi kabul edebilir. İdari gözetim altına alınan kişiye yasal temsilcisi, avukat, noter ve Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği görevlileriyle görüşme imkânı sağlanır.