(1) 仲裁员或者仲裁庭可以对其自身的管辖权作出决定，包括对仲裁协议是否存在或者是否有效的异议。作出该决定时，合同中的仲裁条款应当独立于合同其他条款进行评价。仲裁员或者仲裁庭作出主合同无效的决定，不当然导致仲裁协议无效。
(2) 关于仲裁员或者仲裁庭无管辖权的异议，最迟应当在答辩状中提出。当事人亲自选定仲裁员或者参与仲裁员的选定，不影响其对仲裁员或者仲裁庭的管辖权提出异议的权利。
(3) 关于仲裁员或者仲裁庭超越其权限的异议，应当立即提出。
(4) 在上述两种情形下，仲裁员或者仲裁庭认为迟延具有正当理由的，可以接受未在期限内提出的异议。
(5) 仲裁员或者仲裁庭应当将无管辖权异议作为先决问题进行审查并作出决定；认定其有管辖权的，应当继续仲裁程序并对案件作出裁决。
土耳其语原文
MADDE 422 · Hakemin kendi yetkisi hakkında karar vermesi
(1) Hakem veya hakem kurulu, tahkim sözleşmesinin mevcut veya geçerli olup olmadığına ilişkin itirazlar da dâhil olmak üzere, kendi yetkisi hakkında karar verebilir. Bu karar verilirken, bir sözleşmede yer alan tahkim şartı, sözleşmenin diğer hükümlerinden bağımsız olarak değerlendirilir. Hakem veya hakem kurulunun asıl sözleşmenin hükümsüzlüğüne karar vermesi, tahkim sözleşmesinin kendiliğinden hükümsüzlüğü sonucunu doğurmaz.
(2) Hakem veya hakem kurulunun yetkisizliğine ilişkin itiraz, en geç cevap dilekçesinde yapılır. Tarafların hakemleri bizzat seçmiş veya hakem seçimine katılmış olmaları, hakem veya hakem kurulunun yetkisine itiraz etme haklarını ortadan kaldırmaz.
(3) Hakem veya hakem kurulunun yetkisini aştığına ilişkin itiraz derhâl ileri sürülmelidir.
(4) Hakem veya hakem kurulu, yukarıda belirtilen her iki hâlde de gecikmenin haklı sebebe dayandığı sonucuna varırsa, süresinde ileri sürülmeyen itirazı kabul edebilir.
(5) Hakem veya hakem kurulu, yetkisizlik itirazını, ön sorun şeklinde inceler ve karara bağlar; yetkili olduğuna karar verirse, tahkim yargılamasını sürdürür ve davayı karara bağlar.