(1) إذا ثبت الفعل المسند الذي يشكّل جريمة، لا تُفرض عقوبة على الشخص. وإذا صدر حكم إدانة نهائي بحق من وُجِّهت إليه الإهانة بسبب هذه الجريمة، يُعتبر الإسناد ثابتًا. وفي غير هذه الحالات، يتوقف قبول طلب إثبات الإسناد على وجود مصلحة عامة في التحقق مما إذا كان الفعل المسند صحيحًا أم لا، أو على رضا الشاكي بالإثبات.
(2) إذا أُهين شخص بالإشارة إلى فعل له ثبت ارتكابه، يُحكم بالعقوبة.
النص التركي الأصلي
MADDE 127 · İsnadın ispatı
(1) İsnat edilen ve suç oluşturan fiilin ispat edilmiş olması halinde kişiye ceza verilmez. Bu suç nedeniyle hakaret edilen hakkında kesinleşmiş bir mahkûmiyet kararı verilmesi halinde, isnat ispatlanmış sayılır. Bunun dışındaki hallerde isnadın ispat isteminin kabulü, ancak isnat olunan fiilin doğru olup olmadığının anlaşılmasında kamu yararı bulunmasına veya şikayetçinin ispata razı olmasına bağlıdır.
(2) İspat edilmiş fiilinden söz edilerek kişiye hakaret edilmesi halinde, cezaya hükmedilir.