(1) لا يجوز سماع الموظفين العموميين، ولو تركوا وظائفهم، بصفة شهود في الأمور التي يلتزمون بحكم وظائفهم بكتمانها سرًّا، ما لم يصدر إذن كتابي من الجهة الرسمية التي يعود إليها السر. ويُعطى هذا الإذن بالنسبة إلى النواب من الجمعية الوطنية الكبرى التركية، وبالنسبة إلى نواب رئيس الجمهورية والوزراء من رئيس الجمهورية، وبالنسبة إلى غيرهم من الوزير الذي يتبعونه أو من رئيس المؤسسة التي يتبعونها.
(2) لا يجوز الامتناع عن إعطاء الإذن ما لم تكن الشهادة مخالفة للمصلحة العامة.
(3) يُطلب هذا الإذن كتابةً بناءً على قرار المحكمة، ومتى أُعطي الإذن دُعي الشاهد وسُمعت شهادته.
النص التركي الأصلي
MADDE 242 · Tanıklığın izne bağlı olduğu hâller
(1) Kamu görevlileri, görevlerinden ayrılmış olsalar bile, görevleri gereğince sır olarak saklamak zorunda oldukları hususlar hakkında, sırrın ait olduğu resmî makamın yazılı izni olmadıkça tanık olarak dinlenemezler. Bu izin, milletvekilleri hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeleri, Cumhurbaşkanı yardımcıları ve bakanlar hakkında Cumhurbaşkanı ve diğerleri hakkında bağlı oldukları bakan veya kuruluşun amiri tarafından verilir.
(2) Tanıklık kamu yararına aykırı bulunmadıkça izin verilmesinden kaçınılamaz.
(3) Bu izin, mahkeme kararı üzerine yazı ile istenir ve izin verilince tanık davet edilerek dinlenir.