(1) فيما عدا الحالات التي ينص فيها القانون على خلاف ذلك، فإن الدعوى العامة:
a) في الجرائم التي تستوجب الحبس المؤبد المشدد، بمضي ثلاثين سنة،
b) في الجرائم التي تستوجب الحبس المؤبد، بمضي خمس وعشرين سنة،
c) في الجرائم التي تستوجب الحبس مدة لا تقل عن عشرين سنة، بمضي عشرين سنة،
d) في الجرائم التي تستوجب الحبس مدة تزيد على خمس سنوات وتقل عن عشرين سنة، بمضي خمس عشرة سنة،
e) في الجرائم التي تستوجب الحبس مدة لا تزيد على خمس سنوات أو الغرامة القضائية، بمضي ثماني سنوات،
تسقط بانقضاء هذه المدد.
(2) بالنسبة إلى من أتموا الثانية عشرة ولم يتموا الخامسة عشرة من العمر وقت ارتكاب الفعل، تسقط الدعوى العامة بمضي نصف هذه المدد، وبالنسبة إلى من أتموا الخامسة عشرة ولم يتموا الثامنة عشرة، بمضي ثلثيها.
(3) عند تحديد مدة تقادم الدعوى، تُراعى كذلك الظروف الموصوفة للجريمة التي تستوجب عقوبة أشد، بحسب الأدلة القائمة في الملف.
(4) عند تحديد المدد الواردة في الفقرات السابقة، يُراعى الحد الأعلى للعقوبة المقررة للجريمة في القانون، وفي الجرائم التي تستوجب عقوبات تخييرية يُتخذ الحبس أساسًا من حيث التقادم.
(5) معدَّلة: 29/6/2005، القانون رقم 5377، المادة 8 في الحالات التي تستوجب إعادة المحاكمة عن الفعل ذاته، تبدأ مدة التقادم المتعلقة بالفعل في السريان من جديد اعتبارًا من تاريخ قبول المحكمة للطلب المقدم بهذا الشأن.
(6) يبدأ سريان التقادم في الجرائم التامة من يوم ارتكاب الجريمة، وفي الجرائم التي وقفت عند حد الشروع من يوم إتيان آخر فعل، وفي الجرائم المستمرة من يوم انقطاع الاستمرار، وفي الجرائم المتتابعة من يوم ارتكاب آخر جريمة، وفي الجرائم المرتكبة ضد الأطفال من قِبل الأصول أو من لهم سلطة ونفوذ عليهم من يوم إتمام الطفل الثامنة عشرة من العمر.
(7) لا يسري تقادم الدعوى في حالة ارتكاب الجرائم المنصوص عليها في القسم الرابع من الكتاب الثاني من هذا القانون والتي تستوجب الحبس المؤبد المشدد أو الحبس المؤبد أو الحبس مدة تزيد على عشر سنوات خارج البلاد.
النص التركي الأصلي
MADDE 66 · Dava zamanaşımı
(1) Kanunda başka türlü yazılmış olan haller dışında kamu davası;
a) Ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda otuz yıl,
b) Müebbet hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmibeş yıl,
c) Yirmi yıldan aşağı olmamak üzere hapis cezasını gerektiren suçlarda yirmi yıl,
d) Beş yıldan fazla ve yirmi yıldan az hapis cezasını gerektiren suçlarda onbeş yıl,
e) Beş yıldan fazla olmamak üzere hapis veya adlî para cezasını gerektiren suçlarda sekiz yıl,
geçmesiyle düşer.
(2) Fiili işlediği sırada oniki yaşını doldurmuş olup da onbeş yaşını doldurmamış olanlar hakkında, bu sürelerin yarısının; onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında ise, üçte ikisinin geçmesiyle kamu davası düşer.
(3) Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli halleri de göz önünde bulundurulur.
(4) Yukarıdaki fıkralarda yer alan sürelerin belirlenmesinde suçun kanunda yer alan cezasının yukarı sınırı göz önünde bulundurulur; seçimlik cezaları gerektiren suçlarda zamanaşımı bakımından hapis cezası esas alınır.
(5) (Değişik: 29/6/2005 – 5377/8 md.) Aynı fiilden dolayı tekrar yargılamayı gerektiren hallerde, mahkemece bu husustaki talebin kabul edildiği tarihten itibaren fiile ilişkin zamanaşımı süresi yeni baştan işlemeye başlar.
(6) Zamanaşımı, tamamlanmış suçlarda suçun işlendiği günden, teşebbüs halinde kalan suçlarda son hareketin yapıldığı günden, kesintisiz suçlarda kesintinin gerçekleştiği ve zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, çocuklara karşı üstsoy veya bunlar üzerinde hüküm ve nüfuzu olan kimseler tarafından işlenen suçlarda çocuğun onsekiz yaşını bitirdiği günden itibaren işlemeye başlar.
(7) Bu Kanunun İkinci Kitabının Dördüncü Kısmında yazılı ağırlaştırılmış müebbet veya müebbet veya on yıldan fazla hapis cezalarını gerektiren suçların yurt dışında işlenmesi halinde dava zamanaşımı uygulanmaz.