يقرر قاضي الصلح من تلقاء نفسه الإدارة الرسمية للتركة في الحالات الآتية:
1. إذا اقتضت ذلك مصلحة أحد الورثة لكونه مفقودًا منذ مدة طويلة ولم يترك ممثلًا،
2. إذا لم يُثبت أيٌّ ممن يدّعون حقًا في التركة صفته وارثًا إثباتًا كافيًا، أو إذا كان وجود وارث من عدمه مشكوكًا فيه،
3. إذا لم يكن جميع الورثة معروفين،
4. إذا نص القانون على ذلك نصًا خاصًا.
وإذا عيّن المورِّث منفذًا للوصية مخولًا بالتصرف في التركة كلها، عُهد إليه بإدارة التركة ما لم يوجد مانع جدي.
وإذا كان المورِّث تحت الولاية أو الوصاية، كُلِّف الولي أو الوصي بإدارة التركة ما لم يوجد محذور.
ويقرر قاضي الصلح، بناءً على الطلب، دفع أجر مناسب يُستوفى من التركة إلى الشخص المكلف بإدارة التركة.
النص التركي الأصلي
MADDE 592 · I. Genel olarak
Aşağıdaki hâllerde sulh hâkimi re'sen mirasın resmen yönetilmesine karar verir:
1. Mirasçılardan birinin uzun süreden beri bulunamaması ve temsilci de bırakmaması hâlinde menfaati gerektiriyorsa,
2. Mirasta hak sahibi olduğunu ileri sürenlerden hiçbiri mirasçılık sıfatını yeterince ispatlayamazsa veya bir mirasçı bulunup bulunmadığı şüpheli olursa,
3. Mirasçıların tamamı bilinmiyorsa,
4. Kanunda özel olarak öngörülmüşse.
Mirasbırakan terekenin tamamı üzerinde yetkili olmak üzere vasiyeti yerine getirme görevlisi atamış ise, önemli bir engel bulunmadıkça terekenin yönetimi ona verilir.
Mirasbırakan velâyet veya vesayet altında idiyse; veli veya vasi bir sakınca olmadıkça terekenin yönetimiyle görevlendirilir.
Sulh hâkimi, terekeyi yönetmekle görevlendirilen kimseye, istemi hâlinde terekeden karşılanmak üzere uygun bir ücret ödenmesine karar verir.