يلتزم صاحب العمل بدفع جميع النفقات التي يقتضيها أداء العمل، وكذلك النفقات الضرورية لمعيشة العامل إذا شغّله خارج مكان العمل.
يجوز أن يُنص في عقد خدمة أو عقد عمل جماعي مكتوب على أن تُدفع إلى العامل النفقات المتفق على أن يتحملها العامل بنفسه بصورة مقطوعة يومية أو أسبوعية أو شهرية. غير أنه لا يجوز أن يقل هذا المبلغ عن القدر الذي يغطي النفقات الضرورية.
تكون باطلة الاتفاقات التي تقضي بأن يتحمل العامل بنفسه النفقات الضرورية كليًا أو جزئيًا.
النص التركي الأصلي
MADDE 414 · 1. Genel olarak
İşveren, işin görülmesinin gerektirdiği her türlü harcama ile işçiyi işyeri dışında çalıştırdığı takdirde, geçimi için zorunlu olan harcamaları da ödemekle yükümlüdür.
Yazılı olarak yapılmış bir hizmet veya toplu iş sözleşmesinde, bizzat işçi tarafından karşılanması kararlaştırılan harcamaların, işçiye götürü biçimde günlük, haftalık veya aylık olarak ödenmesi öngörülebilir. Ancak bu ödeme, zorunlu harcamaları karşılayacak miktardan az olamaz.
Zorunlu harcamaların kısmen veya tamamen işçi tarafından bizzat karşılanmasına ilişkin anlaşmalar geçersizdir.