(1) معدَّلة: 25/5/2005، القانون رقم 5353، المادة 10 في مرحلة التحقيق، يجوز لقاضي الصلح الجزائي، بناءً على طلب المدعي العام للجمهورية، إصدار أمر قبض بحق المشتبه به الذي لا يحضر بناءً على الاستدعاء أو الذي يتعذر استدعاؤه. وفضلًا عن ذلك، يجوز لجهة الاعتراض أيضًا إصدار أمر قبض في حالة الاعتراض على قرار رفض طلب التوقيف.
(2) يجوز أيضًا للمدعين العامين للجمهورية ولقوات الضابطة إصدار أمر قبض بحق المشتبه به أو المتهم الذي فر من يد فرد الضابطة أثناء القبض عليه، أو بحق الموقوف أو المحكوم عليه الفار من دار التوقيف أو المؤسسة العقابية.
(3) في مرحلة الملاحقة، يُصدر القاضي أو المحكمة أمر القبض بحق المتهم الفار من تلقاء نفسه أو بناءً على طلب المدعي العام للجمهورية.
(4) يُبيَّن في أمر القبض الأوصاف الدقيقة للشخص، وهويته إن كانت معروفة، والجريمة المنسوبة إليه، والجهة التي سيُرسل إليها عند القبض عليه.
النص التركي الأصلي
MADDE 98 · Yakalama emri ve nedenleri
(1) (Değişik: 25/5/2005 – 5353/10 md.) Soruşturma evresinde çağrı üzerine gelmeyen veya çağrı yapılamayan şüpheli hakkında, Cumhuriyet savcısının istemi üzerine sulh ceza hâkimi tarafından yakalama emri düzenlenebilir. Ayrıca, tutuklama isteminin reddi kararına itiraz halinde, itiraz mercii tarafından da yakalama emri düzenlenebilir.
(2) Yakalanmış iken kolluk görevlisinin elinden kaçan şüpheli veya sanık ya da tutukevi veya ceza infaz kurumundan kaçan tutuklu veya hükümlü hakkında Cumhuriyet savcıları ve kolluk kuvvetleri de yakalama emri düzenleyebilirler.
(3) Kovuşturma evresinde kaçak sanık hakkında yakalama emri re'sen veya Cumhuriyet savcısının istemi üzerine hâkim veya mahkeme tarafından düzenlenir.
(4) Yakalama emrinde, kişinin açık eşkâli, bilindiğinde kimliği ve yüklenen suç ile yakalandığında nereye gönderileceği gösterilir.